รุษของระบบในใจ ก่อนร้องตกใจ “นี่มันเด็กธรรมดาที่แกว่าเหรอ? เด็กธรรมดาบ้านแกพ่นไฟได้? เด็กธรรมดาบ้านแกสิ!”
ฟู่ว!
เปลวไฟพุ่งออกอุโบสถ ฟางเจิ้งวิ่งตามออกมาด้วยสภาพอนาถา แต่กลับพบสิ่งที่น่าตกใจคือถึงเปลวไฟจะรุนแรง แต่เขาไม่ได้รับบาดเจ็บเลย กระทั่งทั้งวัดไม่ได้รับความเสียหายใดๆ
แต่ฟางเจิ้งด่าแม่ครั้งนี้ระบบไม่ได้ลงโทษเขา เห็นได้ชัดว่าระบบอาจจะรู้สึกว่าครั้งนี้ตนเป็นฝ่ายผิดนิดหน่อย
ระบบกล่าว “อย่ากังวล เขาทำร้ายนายไม่ได้ แต่นายต้องดูเขาให้ดีๆ เด็กคนนี้…อืม…เมื่อก่อนกินคนด้วย”
ฟางเจิ้งตาเหลือก เกิดอารมณ์ชั่ววูบอยากจะเป็นลมตายไปซะเลย นี่มันใช่เด็กที่ไหน เรียกว่าส่งปีศาจมาให้ดีกว่า!
“ลาหัวล้านน้อย ไม่กลัวอัคคีฌานของมหาราชาอย่างข้ารึ? เจ้าเป็นลาหัวล้านจากที่ใดกันแน่? หรือว่าจะเป็นทหารที่พระโพธิสัตว์กวนอิมเชิญมา?” ตอนนี้เองเด็กน้อยเดินออกมาจากในอุโบสถ แม้จะพูดอย่างโหดเหี้ยม แต่ในใจกลับไม่เป็นอย่างนั้น หลวงจีนนี่ไม่กลัวอัคคีฌานของเขา ศักดิ์สิทธิ์มาจากไหนกัน?
พอฟางเจิ้งได้ยินคำพูดเด็กน้อยจึงหันกลับไปพิจารณาเด็กนี่อีกครั้ง ทำไมยิ่งมองยิ่งคุ้นตา สุดท้ายร้องด้วยความตระหนก “นายคือเด็กแดง?!”
“สามหาว! เจ้ากล้าเรียกนามอันทรงเกียรติของมหาราชาอย่างข้าตรงๆ อยากตายรึ? เชื่อหรือไม่ว่าข้าจะเผาเจ้า กินเนื้อเจ้า?” เด็กน้อยพูดจาดุร้าย แต่กลับไม่ลงมือ ลูกตาโตสีดำขลับ กลอกไปมาราวกับลูกแก้วสองลูก สมจริงสมจัง เห็น
