งจริงแท้ มีเป้าหมายของตนเอง มีจิตวิญญาณของตนเอง กระทั่งหลี่เฟิ่งเซียนก่อนหน้านี้ แม้จะขายร่างกายเพื่อเงิน แต่เธอทำเพื่อมีชีวิตอยู่ต่อไป ส่วนลึกในใจปรารถนาจะกระโดดออกมา ออกจากเส้นทางของตนเอง
ทว่ากวนผิงตรงหน้ากลับสูญเสียตัวเองไปทั้งหมด ในแววตาเธอไม่มีสิ่งใดแล้ว มีเพียงความโลภและปรารถนา! ถ้าอย่างนั้นเธอจะมาหาฟางเจิ้งทำไม? แก้ปัญหาจริงๆ หรือ?
กวนผิงตะลึงงัน มองเสื้อผ้าตัวเอง ก่อนมองแววตาใสของฟางเจิ้ง นัยน์ตามีความละอายใจวูบผ่าน เอ่ยเบาๆ “ฉะ…ฉันยังไม่ได้ตัดสินใจช่วงสุดท้าย หลวงพี่ ฉันอยากให้ท่านดึงสติฉัน ให้ฉันกระโดดออกไปจากในนี้ ไม่ว่าจะไปทางด้านไหนก็ได้ ได้ไหมคะ?”
ฟางเจิ้งมองกวนผิงยิ้มๆ “ถ้าแค่นั้น อาตมาช่วยได้” เอ่ยถึงตรงนี้ สีหน้าฟางเจิ้งเปลี่ยนเป็นเคร่งขรึม “สีกาเพียงแค่มองมืออาตมา!”
ระหว่างพูด ฟางเจิ้งเปิดอภินิหารความฝันยามต้มข้าวฟ่างเงียบๆ
กวนผิงมองมือฟางเจิ้ง เห็นว่าในมือเขามีดอกบัวสีทองเพิ่มมาดอกหนึ่ง ดอกบัวเบ่งบานช้าๆ ในนั้นมีเม็ดยาสีทองเม็ดหนึ่ง ตัวเม็ดยาเปล่งแสงเจ็ดสีแพรวพราว สวยงามมาก! ไม่ต้องเข้าใกล้ก็ได้กลิ่นหอมยา ต่อให้เป็นคนโง่ก็รู้ว่านี่ไม่ใช่ของธรรมดา!
………………………
