ี่เหลียงในตอนนั้นกลับเจอสถานการณ์ลำบากใจ ตามการตรวจสอบของเขา การตายของหวังเจี่ยและผู้หญิงไฝดำไม่ใช่อุบัติทั่วไป จากการให้ปากคำของตำรวจในวันนั้นรวมถึงคนขับรถนามเจียงเยี่ย และยังมีปากคำจากชาวบ้านริมถนน ต่างบอกว่าวันนั้นเห็นหลวงจีนหัวโล้นและหมาป่าสีขาวตัวใหญ่ทะยานบนถนนจริงๆ ความเร็วน่าเหลือเชื่อ!
ลวี่เหลียงเกิดการคาดเดาอย่างกล้าหาญ แถมยังกลับไปเล่าให้บิดาลวี่ฮุยฟังที่บ้าน แต่ลวี่ฮุยถามกลับ “แกตรวจสอบเรื่องนี้มีความหมายอะไร?”
ลวี่เหลียงอึ้งไป ใช่ มีความหมายอะไร? คนที่ควรตายก็ตายไปแล้ว คนที่ควรจับก็จับไปแล้ว คนที่ควรช่วยก็ช่วยแล้ว ได้บุญกุศลเต็มๆ จะถามถึงเรื่องที่ไร้ความหมายเหล่านี้ทำไม? ดังนั้นลวี่เหลียงจึงเผาข้อมูลทุกอย่าง…
ส่วนตำรวจและเจียงเยี่ยที่รู้ว่าคนที่ตายเป็นพวกขายเด็กแล้วก็นึกไปถึงการสอบถามจากลวี่เหลียง พลันรู้สึกว่าปัญหาอาจจะซับซ้อน ทว่าพวกเขาต่างปิดปากเงียบโดยไม่ต้องนัดหมาย ไม่ว่าใครถามจะตอบว่าไม่เห็นหลวงจีนกับหมาอะไรนั่น ถ้าซักถามหนักๆ ก็จะบอกว่าน่าจะตาฝาด ทำเอาคนที่สนใจเรื่องนี้ต้องยอมแพ้ไป
ทว่าสิ่งเหล่านี้คือเรื่องราวจากนี้ ฟางเจิ้งเห็นลวี่เหลียงรีบไปจึงโผล่หัวออกมาจากหลังเล้าหมูครอบครัวหนึ่ง ถึงความฝันยามต้มข้าวฟ่างจะร้ายกาจ แต่ถ้าอยู่ห่างเกินไปก็ไม่ได้ ถ้าไม่มียันต์กำหนดที่ตั้งจะใช้ไม่ได้
บ้านนี้ไม่ได้เลี้ยงหมู แต่ในเล้าหมู่มีข้าวของวางระเกะระกะไม่น้อย กลิ่นเหม็นลอยโชย
