ขาหาเป็นเช่นนี้ไม่ แต่หลังจากได้รับมรดกของราชามนุษย์ ความมั่นใจของเขาก็พองโต
แม้ภูมิหลังต่อหน้าเจียงฉางเซิงเขาจะทำตัวอยู่ในกฎระเบียบ แต่การกระทำทั้งหลายในชีวิตประจำวันของเขาล้วนถูกเจียงฉางเซิงเห็นทั้งสิ้น หลังจากครึกครื้นหนึ่งค่ำคืน เจียงเชอก็ถามเจียงฉางเซิงว่า
“มรรคาจารย์ ท่านเห็นว่าพอจะสั่งสอนวรยุทธ์ให้เด็กคนนี้ได้หรือไม่”
เจียงฉางเซิงเอ่ยตอบ
“เขาแข็งแกร่งมากพอแล้ว นิสัยอย่างเขาหลังจากนี้คงไม่ยกทัพออกศึกเองเช่นจิ่งเทียนจงหรอก การฝึกยุทธ์ไม่มีประโยชน์สำหรับเขา”
แม้เจียงเชอจะยังไม่แต่งตั้งเจียงซิ่งเป็นผู้สืบทอดราชบัลลังก์ แต่ทุกคนต่างรู้ว่าเขาให้ความสำคัญกับเจียงซิ่ง นั่นก็เพราะองค์รัชทายาทองค์ปัจจุบันยังไม่ถูกแต่งตั้งเป็นผู้สืบทอดราชบัลลังก์ ในต้าจิ่ง องค์รัชทายาทกับผู้สืบทอดราชบัลลังก์เป็นคนละตำแหน่งกัน องค์รัชทายาทคือโอรสพระองค์โต ขณะที่ผู้สืบทอดราชบัลลังก์อาจไม่ใช่องค์รัชทายาทก็ได้
เจียงเชอดูเหมือนจะคาดหวังให้โอรสทั้งหลายขั้นแข่งกัน เพราะเขายังไม่พบองค์ชายที่เขาฝากความหวังได้อย่างเต็มร้อย แม้แต่เจียงซิ่งก็ยังขาดบางสิ่งบางอย่าง เจียงเชอได้ยินคำพูดของเจียงฉางเซิงก็ขบคิดครู่หนึ่งแล้วส่ายหัวยิ้มเจื่อนๆ เป็นเช่นนั้นจริงแท้
เขาไม่กังวลเท่าใดนัก หลังจากเขาขึ้นครองบัลลังก์ เขาได้เพิ่มอำนาจให้สามสำนักอัครมหาเสนาบดีแล้ว หลังจากนี้แม้มีฮ่องเต้ที่ไร้ความทะเยอทะยานโผล่มา อัครมหาเสนาบดีทั้งห
