่าต่ออะไรกัน ถึงจะรู้สึกว่าแววตาแปลกๆ แต่ก็ไม่สนใจ
แต่หลิ่วเทารู้ ทุกวันจะพะว้าพะวังไม่เป็นสุข…ถึงช่วงท้ายๆ แม้แต่หัวหน้าคนงานยังรู้เรื่องระหว่างพวกเขาสองคน จึงดึงหลิ่วเทาไปเงียบๆ “หลิ่วเทา นายรู้จักกับหลวงจีนนั่นไม่ใช่เหรอ?”
“รู้จักก็บ้าแล้ว! เหล่าเกอ[1] คุณคงไม่คิดว่าผมมีความสัมพันธ์อะไรกับเขาหรอกนะ?” หลิ่วเทาโกรธจวนจะระเบิดแล้ว
หัวหน้าคนงานหัวเราะเบาๆ “มีไม่มีฉันไม่รู้ แต่หลวงจีนนั่นยืนอย่างนั้นทุกวัน ส่งผลไม่ดีจริงๆ นะ ทำไมนายไม่ไปคุยกับเขาหน่อยล่ะ?”
“ไม่ไป! เขาชอบยืนก็ให้ยืนไปเถอะ เกี่ยวอะไรกับผมล่ะ!” หลิ่วเทาปฏิเสธอย่างเด็ดขาด ตอนนี้เขาไม่อยากเจอหน้าฟางเจิ้งแล้ว
………………………
[1] เหล่าเกอ คำเรียกผู้ชายที่อายุมากกว่าตนเล็กน้อยด้วยความเคารพ
