ห็นกับตาตัวเอง ตีสี่หลิวไต้เฟินสวมเสื้อผ้าเรียบร้อย ทำอาหารเช้าให้เขา ยุ่งอยู่ในครัวแคบๆ และจะไอสองทีตลอดเวลา เห็นได้ชัดว่าการตื่นเช้าสร้างภาระให้ร่างกายเธอไม่น้อย
ตอนนี้เองหลิวไต้เฟินยกข้าวมาชามหนึ่ง คีบหัวผักกาดเส้นในชามขึ้นมาหลายชิ้น เดินออกจากครัวพลางกินไปคำใหญ่ เพิ่งออกจากครัวมาเธอชะงักงัน มองลูกชายที่ตื่นเช้าเป็นครั้งแรกด้วยความตกตะลึง ทำอะไรไม่ถูกนิดๆ “ทำไมวันนี้ตื่นเช้า? ไม่นอนอีกหน่อยล่ะ?”
