ไหว้ครั้งเดียว อดทนหน่อยเถอะ อีกอย่างถ้านายเขี่ยไม้ลงไป ไม่รู้ว่าจะทำให้กระดาษเงินกระดาษทองเสียแค่ไหน ถ้าไปถึงอีกฟากเป็นเงินเสีย แล้วจะใช้จ่ายยังไง?”
ลิงพยักหน้ารัวๆ สื่อว่าเข้าใจแล้ว ก่อนนั่งยองข้างๆ อย่างว่าง่าย
เพียงแต่ว่าฟางเจิ้งไม่ได้บอกว่าการที่ไม่ให้ลิงเขี่ยกองไฟยังมีความหมายอีกชั้นหนึ่ง ตอนนี้ลมแรง ถ้าไปขยับกองไฟจะเกิดสะเก็ดไฟกระเด็น ถูกลมพัดไปได้ง่ายมาก ก่อให้เกิดอัคคีภัยได้ ส่วนการรอดูกระดาษเงินกระดาษทองไหม้หมดก็จะได้ดูไฟ ป้องกันไม่ให้เกิดอัคคีภัยด้วย ไม่ใช่เพื่ออยู่เป็นเพื่อนบรรพบุรุษกับเคารพบรรพบุรุษเท่านั้น ภายในนี้ยังมีอะไรหลายอย่างในด้านการใช้ชีวิตมากมาย
คนหนึ่งคนสัตว์สามตัวเฝ้าอยู่เงียบๆ แบบนี้ จนกระทั่งกระดาษเงินกระดาษทองไหม้หมด ธูปไหม้หมดทุกดอกแล้ว ฟางเจิ้งถึงยืนขึ้นคารวะหลุมศพอีกครั้ง “หลวงตาหนึ่งนิ้ว พวกเราไปก่อนนะ ถ้ามีโอกาสจะมาเยี่ยมท่านบ่อยๆ อมิตาพุทธ…”
พูดจบฟางเจิ้งก็เก็บขี้เถ้าหน้าหลุมศพ เก็บพวกถุงพลาสติกที่เหลือไว้รวมถึงของเซ่นไหว้มาทั้งหมด
เห็นเจ้าสามตัวทำหน้ากระหายอยาก ฟางเจิ้งเลยถาม “อยากกินเหรอ?”
สัตว์สามตัวพยักหน้ารัวๆ
ฟางเจิ้งกล่าว “อยากกินก็ได้ แต่คารวะหลวงตาหนึ่งนิ้วตามอาตมา บอกกับเขาสักหน่อย เขาจะให้กิน”
เจ้าสามตัวรีบคารวะหลวงจีนหนึ่งนิ้วตามฟางเจิ้ง ฟางเจิ้งเอ่ยขึ้น “หลวงตาหนึ่งนิ้ว เก็บของเซ่นไหว้ไว้ที่นี่ก็สิ้นเปลืองเปล่า ท่านกินเสร็จแล้วแบ่งให้
