อะไรอีก แต่วางสายแล้วรีบไปหาถานจวี่กั๋วกับหยางผิง ปรึกษากันเรื่องซ่อมถนน
เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว เมื่อแต่ละวันผ่านไป ญาติโยมเริ่มมาเยอะขึ้น แสงธูปในวัดเอกดรรชนีมากขึ้นเรื่อยๆ ฟางเจิ้งยืนต้อนรับผู้มากราบไหว้อยู่ใต้ต้นโพธิ์ทุกวัน
แต่วันนี้ฟางเจิ้งตื่นนอนเช้าเป็นพิเศษ ข้างนอกยังมืดอยู่
เมื่อเปิดประตูใหญ่ของกุฏิ หมาป่าเดียวดายพลันวิ่งออกมาจากในโพรง ในฐานะผู้ปกปักหมายเลขหนึ่งของวัด ถึงปกติมันจะขี้เกียจ แต่ก็เป็นมือดีในการเฝ้าวัด พอเห็นฟางเจิ้ง หมาป่าเดียวดายส่ายหัวเข้ามาใกล้ และเอาหัวถูขากางเกงฟางเจิ้งสองที
ฟางเจิ้งกวาดทำความสะอาดอุโบสถดั่งวันวาน เจ้าลิงเห็นฟางเจิ้งตื่นนอนแล้วก็ไม่เกียจคร้านบ้าง วิ่งออกมาหยิบไม้กวาดไปกวาดพื้น ช่วงนี้มันกวาดพื้นทุกวัน กวาดใบไม้ ฟังเสียงสวดมนต์ นิสัยใจร้อนของมันเปลี่ยนไปมากทีเดียว
ส่วนกระรอกช่วยจัดการพวกใยแมงมุมและพวกฝุ่นบนคานอย่างขันแข็ง
เสร็จงานฟ้าก็สางพอดี ฟางเจิ้งจุดไฟทำอาหาร หนึ่งคนสามตัวกินข้าวเช้ากัน ก่อนที่ฟางเจิ้งจะลงเขาไป ครั้งนี้ไม่ให้หมาป่าเดียวดายกับกระรอกตามมาด้วย ตอนนี้แสงธูปในวัดค่อยๆ สว่างไสวแล้ว จะไม่มีคนคอยดูไม่ได้ หมาป่าเดียวดายมีกำลังรบสูงสุด กระรอกมีความรอบคอบ เป็นตัวเลือกในการเฝ้าวัดที่ดีที่สุด
ส่วนเจ้าลิง ฟางเจิ้งพามันมาด้วย เทียบกับหมาป่าเดียวดายและกระรอกแล้ว มันตระหนักรู้ด้านพระธรรมสูงที่สุด ทว่าสิ่งที่ขาดไปคือนิสัยลิงที่คึกคักร่า
