ฟางเจิ้งมองหวงเกาหลันพร้อมพูดเรียบๆ “สีกาทำกรรม ยังคิดจะให้พระพุทธองค์คุ้มครองให้มีลูกอีกหรือ? หวงเกาหลัน คนก่อเวรกรรมจะมีแรงกรรม ตอนนี้แรงกรรมพัวพันรอบตัวสีกา จะไปตั้งครรภ์ได้ยังไง? ไม่มีลูกหลานสืบเชื้อสายเป็นเพียงการเริ่มต้นเท่านั้น”
หวงเกาหลันได้ยินดังนั้นใจก็สั่นไหว เธอว่าตนปิดซ่อนดีมากแล้ว ในหมู่บ้านไม่มีใครรู้ ต่อให้เป็นสามีเธอก็ยังไม่รู้เลย ทว่าคำพูดฟางเจิ้งมั่นใจมากว่าเธอทำเรื่องเลวร้ายที่เปิดเผยไม่ได้มา! หวงเกาหลันรู้ว่าหลวงจีนนี่จะต้องรู้อะไรแน่…
คิดได้ดังนั้น หวงเกาหลันจ้องฟางเจิ้งพลางเอ่ย “แกรู้เรื่องเกี่ยวกับฉันแค่ไหนกันแน่?”
“ถ้าไม่อยากให้คนอื่นรู้สิ่งที่ตนทำ ก็จงอย่าทำ” ฟางเจิ้งพูดจบก็หมุนตัวเดินไปทางอุโบสถ เดินไปพลางว่า “ถ้าสีกาอยากมีลูกจริงๆ ก็คิดทบทวนว่าจะชดใช้ความผิดอย่างไร อาตมาไม่มีสูตรยาลับ สูตรยาลับมีเพียงหนึ่งเดียวคือบุญกุศล”
หวงเกาหลันตามหลังไป เรียกเอาไว้ “ฟางเจิ้ง แกรู้อะไรกันแน่?”
ฟางเจิ้งหันมามองหวงเกาหลัน เปิดเนตรปัญญามอง แรงกรรมบนตัวหวงเกาหลันลอยขึ้นฟ้า แทบจะในขณะเดียวกัน ฟางเจิ้งรู้สึกถึงพลังของกวนอิมปางพันเนตรพันกรบนป้ายหมื่นพุทธข้างหลัง นั่นคือพลังที่ต่างจากเจ้าแม่กวนอิมปางประทานบุตร ฟางเจิ้งเกิดรู้แจ้งอย่างหนึ่ง จึงยืมพลังของพระพุทธรูปแล้วมองกลิ่นอายชั่วร้ายบนหัวหวงเกาหลันอีกครั้ง
เห็นเพียงกลิ่นอายชั่วร้ายพลันเปลี่ยนไป เป็นร่างเงาคนเลือนราง ทว่าดว