งงานแล้วอยากจะเป็นหม้าย…ฉันรู้ว่านี่คือเวรกรรม แต่ฉันไม่ยอม”
ฟางเจิ้งส่ายหน้าเล็กน้อย “สีกาไม่ยอม แล้วเว่ยซูเฉียวที่จากโลกนี้ไปควรยอมหรือ? หวงเกาหลัน ความรักที่เห็นแก่ตัวของสีกาไม่ได้ฆ่าเพียงเว่ยซูเฉียว แต่ยังมีสามีรวมถึงตัวสีกาเองด้วย! จงดูเถอะ…”
ฟางเจิ้งเคลื่อนจิตสำนึก บนฟ้าปรากฏกระจกสองบาน ในกระจกทางซ้ายเป็นผู้หญิงสวยจิตใจงดงามและอ่อนโยน ยิ้มราวกับดอกไม้ กระจกทางขวาเป็นหญิงไร้มารยาทยืนด่าเสียงดังอยู่หน้าหมู่บ้านเหมือนคนบ้า
หญิงสาวทางซ้ายสวมเสื้อผ้าเรียบง่าย แต่สวยมาก หญิงไร้มารยาททางขวาสวมเสื้อผ้าสวยงาม แต่มองยังไงก็อัปลักษณ์
ตอนที่หญิงสาวทางซ้ายคุยกับชายหนุ่มผู้หล่อเหลา ใบหน้าเธอจะแดงเรื่อ แววตาที่ชายคนนั้นมองเธอเต็มไปด้วยความรัก หญิงไร้มารยาททางขวาแต่งตัวสวยมาก ทว่าผู้ชายอีกคนกลับไม่มองเธอเลย
แต่ละภาพเปรียบเทียบกัน หวงเกาหลันมองทางซ้ายแล้วก็มองทางขวา แววตามีแต่ความสับสน
ฟางเจิ้งมองหวงเกาหลันพลางถาม “ผู้หญิงทางซ้ายเป็นยังไง?”
“สวยมาก ตาสวยจริงๆ” หวงเกาหลันตอบตามจิตใต้สำนึก
“ทางขวาล่ะ?” ฟางเจิ้งถามต่อ
“น่าเกลียด เหมือนกับหมาบ้าไม่มีผิด” หวงเกาหลันตอบ
