็นแฮกเกอร์ชั้นยอด ในหมู่พวกคนที่เรารู้จัก นอกจากแมลงผีแล้วไม่มีใครคุมเขาอยู่ แต่แมลงผีไปๆ มาๆ ไร้ร่องรอย หาไม่เจอหรอก…”
“แล้วนายว่าจะทำยังไง?” ลูก้าถามอีก
“จะปล่อยไว้แบบนี้ไม่ได้ ถ้ามีคนตายจริงๆ เรื่องจะใหญ่เอา มีโอกาสสูงมากที่พวกเราจะถูกทั้งโลกประกาศจับ ฉันไม่อยากไม่เห็นแสงเดือนแสงตะวันแบบนั้นนะ พวกเราต้องหยุดเขา” สมิธว่า
“ปัญหาคือใครจะหยุด คอมฉันพังแล้วนะ…เอ่อ…บางทีพวกเราอาจจะติดต่อยอดฝีมือชาวจีนคนนั้นได้” ลูก้าเสนอ
สมิธดวงตาเปล่งประกาย “นายยังจำที่อยู่ IP เขาได้ไหม?”
“จำได้” ลูก้าหยิบกระดาษมาแผ่นหนึ่ง นี่คือ IP ที่เขาเขียนไว้…
……
“กินข้าวเสร็จ เดินเล่น นับดาว วันนี้ก็ไม่เลวเหมือนกันนะ” เมื่อกลับมาถึงวัด ฟางเจิ้งหัวเราะร่าเอ่ย นั่งลงใต้ต้นโพธิ์เตรียมจะอ่านคัมภีร์สักหน่อย ถึงยังไงก็ว่าง อ่านเยอะหน่อยก็ดีเหมือนกัน
แต่พอเปิดหน้าเว็บมา จอมือถือพลันกลายเป็นสีแดง ฟางเจิ้งขมวดคิ้วพูดพึมพำ “มาอีกแล้ว? ไม่รู้ว่าครั้งนี้ของจริงหรือของปลอม ลองดูซิว่าปิดได้ไหม”
นี่คือวิธีพิสูจน์ว่าโดนไวรัสจริงหรือไม่ที่ฟางเจิ้งสรุปได้ ปิดได้ก็ปลอม ปิดไม่ได้ก็ของจริง ดังนั้นเขาเลยกดปุ่ม X ไป
คารินสมิธปล่อยไวรัสใส่มือถือฟางเจิ้งด้วยอาการอกสั่นขวัญหาย ขณะจะพิมพ์อักษร ตรงหน้าก็พลันเด้งขึ้นมาเป็นคำว่าแฮกล้มเหลว
“นี่…” สมิธอึ้งงัน
“อย่าฝืนโจมตีดีกว่า” ลูก้ารีบเตือน เขาเคยโดนมาก่อนแล้ว
สมิธพยักหน้า ขบคิดอยู่ครู่หนึ
