จากนั้นก็เลือกออกจากกลุ่ม เขาจะล่วงเกินสีกาเหล่านี้ไม่ได้ เลยเลือกหลบเลี่ยง
เห็นฟางเจิ้งเพิ่งเข้ามาก็ตกใจจนออกไป พวกผู้หญิงจึงไม่พอใจ ตำหนิว่าแต่ละคนรุกหนักเกินไปเป็นต้น…
อวี๋กว่างเจ๋อปวดหัว บางครั้งผู้หญิงเยอะก็เป็นปัญหาจริงๆ
นอกจากผู้หญิงดั่งปีศาจเหล่านี้แล้วก็มีพวกจ้าวต้าถง หูหานที่จะทักทายมายามว่าง และยังมีข้อความของฟางอวิ๋นจิ้ง เธอยังคงสุภาพเหมือนกับเมื่อก่อน ตอนที่ฝากข้อความไว้ยังเหมือนไม่มีความรู้สึกอะไรเลย ‘ไต้ซือ พวกเราจะไปเที่ยวช่วงใบไม้ผลิกันนะคะ ตอนนั้นจะไปหาท่านด้วย ครั้งนี้คงมีข้าวให้กินใช่ไหมคะ?’
ฟางเจิ้งตอบกลับทันที “วัดเล็กคนยากจน ดูแลไม่ได้จริงๆ พวกโยมคงต้องจัดการเองแล้วล่ะ”
แต่ฟางอวิ๋นจิ้งไม่ตอบกลับ ดูแล้วคงไม่ออนไลน์ ในเมื่อเธอมีอารมณ์ไปเที่ยวแบบนี้นั่นหมายความว่าเดินออกมาจากเงามืดในใจได้จนหมดสิ้นแล้ว ฟางเจิ้งเลยวางใจ
ตอนนี้เองหน้าจอมือถือฟางเจิ้งพลันเป็นสีแดง! มีคำเตือนสีแดงโผล่มาที่หน้าแรกดูเด่นตาเป็นพิเศษ ด้านบนเป็นภาษาอังกฤษทั้งหมด เขียนอะไรบ้างเขาไม่เข้าใจเลย เคยเรียนภาษาอังกฤษตอนมัธยม แต่ไม่ได้ใช้มาหลายปีเลยคืนอาจารย์ไปหมดแล้ว มิหนำซ้ำต่อให้ยังไม่คืน คำศัพท์อันน้อยนิดก็ไม่พอจะเข้าใจภาษาอังกฤษเป็นโขยงนี่อยู่ดี
ต่อมามีคำพูดเพิ่มมาข้างบน ฟางเจิ้งยังคงงงว่าหมายความว่ายังไง?
ขณะเดียวกัน นอกประเทศ ในห้องลับใต้ดินในเมืองแห่งหนึ่ง คนอ้วนกำลังดื่มโค๊ก หัวเราะพลางมอ
