้าตกตะลึงแล้วต่างมองฟางเจิ้งด้วยแววตาแปลกๆ ไม่ได้รังเกียจ แต่กลับมีความเคารพและขบคิด
กระทั่งหลินตงสือปิดหน้าบ่นเงียบๆ “เวร ไต้ซือนี่แหละคือแบบอย่างในชีวิตฉัน แม่ง เอากางเกงในมาแบ่งฉันสักตัวสิ คนอื่นช่างมัน แต่ถ้าของเสวี่ยอิงฉันยอมทุ่มหมดตัวเลย…”
หลัวลี่ข้างๆ มองค้อน “แกนี่มันน่าผิดหวัง…ฉันขอของเสี่ยวหลิวก็พอ”
หลินตงสือ “#¥%¥#…”