มองข้างล่าง มองแวบแรกพลันตะลึงงัน! รองเท้าส้นสูงเหยียบหน้าฟางเจิ้ง ดีที่ลงด้วยปลายเท้า ถ้าลงด้วยฝ่าเท้าฟางเจิ้งคงได้กินส้นเข็ม
“หลวงพี่ เอ่อ…” หลี่เสวี่ยอิงรีบดึงเท้ากลับ อยากพูดบางอย่างด้วยความละอายใจ
ฟางเจิ้งถอนหายใจ ยื่นมือไปยันปลายเท้าหลี่เสวี่ยอิงไว้ “สีกาเหยียบมืออาตมาแล้วกัน”
“หา? ฉันหนักมากนะ…” หลี่เสวี่ยอิงไม่คิดว่าฟางเจิ้งจะใช้สองมือรับเธอไหม ถึงยังไงเขาก็ผอมมาก
ฟางเจิ้ง “วางใจ อาตมาไหว”
