้เธอเปลี่ยนเป็นแมวก็ไม่มีทางให้เข้าไป! ฟางเจิ้งส่ายหน้าอย่างเด็ดขาด “ขอโทษด้วยสีกา นี่คือพื้นที่ส่วนตัวของอาตมา ไม่เหมาะจะให้สีกาเข้าไป”
หลี่เสวี่ยอิงผิดหวังเล็กน้อย แอ๊บแบ๊วครั้งแรกในรอบหลายปีดันล้มเหลวซะได้! ถึงขนาดที่เธอยังสงสัยว่าไม่ได้แอ๊บแบ๊วมานานเกินไปเลยทำไม่ได้แล้วรึเปล่า ความจริงแล้วหลี่เสวี่ยอิงไม่รู้ว่าต่อหน้าคนอื่นเธอคือราชินีที่เย็นชา ไม่ว่าจะพูดหรือทำก็ต้องถ่อมตัวและมีมารยาท
กระทั่งตอนอยู่ต่อหน้าอวี๋กว่างเจ๋อจะตีเสมอแค่เพื่อนเท่านั้น ไม่เคยแสดงท่าทีของเด็กสาวแบบนี้มาก่อน
แต่อยู่ต่อหน้าฟางเจิ้ง เธอกลับเก็บความโอหังในใจไปโดยไม่รู้ตัว ลบออร่าทั้งหมด ทำตัวเป็นเพียงคนธรรมดา ความจริงเธอรู้สึกว่าฟางเจิ้งไม่ได้มองเธอเป็นดารา แต่มองเป็นญาติโยมทั่วไป เธอชอบความรู้สึกนี้ ชอบสายตาที่ไม่มีออร่า ไม่มีลักษณะสีหน้า ดังนั้นเลยถอดหน้ากากออกได้อย่างแท้จริง ทำแอ๊บแบ๊วได้สบายๆ
ที่สำคัญที่สุดคือสิ่งต่างๆ ฟางเจิ้งแสดงออกทำให้เธอยกระดับฟางเจิ้งเป็นไต้ซือโดยไม่รู้ตัว ทำให้เธอโอหังต่อหน้าเขาไม่ได้
หลี่เสวี่ยอิงหยั่งเชิงถาม “ไม่ได้จริงๆ หรือคะ?”
“อมิตาพุทธ สีกา…เอ่อ” ฟางเจิ้งยังพูดไม่จบก็เห็นลิงมีชุดชั้นในครอบหัวปีนขึ้นกำแพงข้างหลังหลี่เสวี่ยอิง
“เป็นอะไรคะ?” หลี่เสวี่ยอิงหันไปมองด้วยความแปลกใจ ลิงตกใจรีบเอาหัวข้ามไปหลังกำแพง หลี่เสวี่ยอิงเลยไม่เห็นอะไร
ฟางเจิ้งลอบถอนหายใจ “ไม่มีอะไร เมื่อกี้น