ทั้งหมดในฉากตลอดหลายปีมานี้! เธออยากรู้มากว่าสภาพแวดล้อมแบบไหนถึงบ่มเพาะดอกไม้มหัศจรรย์แบบนี้ออกมาได้! สวดมนต์ให้เธอฟังทั้งคืนได้ ฟังไม่มีเบื่อ การแสดงก็ดีจนเธอเสียความมั่นใจ…
ฟางเจิ้งคิดในใจ ‘กลัวอะไรได้อย่างนั้นจริงๆ โว้ย เฮ้อ’
ฟางเจิ้งตอบ “อมิตาพุทธ สีกา หลังวัดเป็นที่พักของอาตมา ไม่เปิดให้คนนอก”
“อย่างนั้นเองเหรอ น่าเสียดายจัง หืม? หมาป่าของท่านนี่? ชาวบ้านบอกว่าเป็นหมาป่า ฉันไปดูมันได้ไหม?” หลี่เสวี่ยอิงเห็นหางใหญ่ข้างหลังวัด เห็นดินกระจุยกระจายใต้คาง เห็นได้ว่ากำลังขุดอะไรอยู่
ฟางเจิ้งอยากจะเตะก้นหมาป่าบ้านี่สักที แกขุดหลุมฝังของก็หาที่ดีๆ ไม่ได้เรอะ? แต่ปากกลับพูดไปว่า “อาตมาจะไปเรียกมันให้ สีการอเดี๋ยว”
พูดจบ วินาทีที่ฟางเจิ้งหมุนตัวกลับใบหน้าพลันเขียวปัด อาตมาจะผิดศีลฆ่าสัตว์!
แต่ได้ยินเสียงฝีเท้าดังมาจากข้างหลัง ฟางเจิ้งรีบหันไปมอง เห็นหลี่เสวี่ยอิงเดินตามมาเงียบๆ พอถูกพบหลี่เสวี่ยอิงหน้าแดง แบมือออก “ฉันก็แค่อยากดูนี่…ไม่ได้จริงๆ เหรอ?”
ฟางเจิ้งยิ้มแห้งๆ “สีกา นี่คือที่พักของอาตมา ไม่เหมาะจะให้สีกาเข้าไป”
“ไม่เป็นไรค่ะ ท่านมองว่าฉันเป็นผู้ชายแล้วกัน ดูฉันไว้ผมสั้น พ่อแม่ฉันมองว่าฉันเป็นผู้ชายมาตลอด เฮ้ย หมานั่นออกมาแล้ว” หลี่เสวี่ยอิงพูด
ฟางเจิ้งหันไป เสียงรองเท้าส้นสูงดังขึ้นตึกๆๆ มีลมหอมๆ ผ่านข้างกาย เขาตกใจจนยกเท้าถีบก้นหมาไปทีหนึ่ง ไม่ว่ายังไงก็จะให้หลี่เสวี่ยอิงเห็น
