วุโสมา ใช้ตัวเขาก็ไม่มีปัญหาแล้ว…
ความไม่รู้ก็มีข้อดีของมัน ฟางเจิ้งสบายตัว ไม่กังวลแม้แต่นิด มองทุกอย่างพลางหัวเราะเบาๆ
ตอนนี้มีคนส่งอุปกรณ์การแสดงมาให้เขา เป็นกาสะวะเก่าๆ และยังมีมู่อวี๋ ฟางเจิ้งเคาะๆ ดูแล้วเสียงไม่ค่อยได้มาตรฐาน แต่ก็ยังพอถูไถได้ ส่วนกาสะวะเก่าๆ เขาเอามาคลุมไว้ข้างนอกจีวรขาวจันทร์ เสื้อผ้ามีกลิ่นแปลกๆ ทว่าก็ได้แต่อดทนไว้ หยิบลูกประคำออกมาเล่นพลางหัวเราะ
จ้าวหงเสียงกับหูเซี่ยวเห็นภาพนี้ก็ส่ายหน้าอีกรอบ ช่วงเวลาสำคัญแบบนี้ยังไม่ดูบทกับทำความเข้าใจบทอีก แต่ยังมีหน้ามาเล่น คงหมดหนทางรักษาแล้ว!
ช่วงเช้าผ่านไปอย่างรวดเร็ว ภายใต้การซ้อมของเหล่านักแสดง ในที่สุดพวกชาวบ้านก็เข้าใจว่าควรทำอะไร แต่ละคนเหนื่อยจนอยากร้องหาแม่ แต่ก็ยังสนุกสนานกันมาก
อวี๋กว่างเจ๋อยอมใจพวกชาวบ้านเหล่านี้ ถ้าเป็นคนเจ้าเล่ห์คงจะเทงานไปนานแล้ว แม้ชาวบ้านพวกนี้จะเหนื่อยหอบ แต่ถ้าเริ่มแล้วจะจริงจังทันที
ทางด้านนี้เตรียมพร้อมแล้ว อวี๋กว่างเจ๋อกล่าวขึ้น “ทุกคนประจำตำแหน่ง ลองก่อนรอบหนึ่ง ผมขอดูผลก่อน!”
ทุกฝ่ายต่างประจำตำแหน่ง แสงไฟ เสียงเข้าประจำที่
พวกนักแสดงยืนกันเรียบร้อย นักแสดงชาวบ้านเตรียมวิ่งตลอดเวลา นักแสดงทหารเตรียมตัวตายตลอดเวลา นักแสดงทหารเผ่าโหรวหรานอีกด้านซ่อนอยู่ไกลๆ พร้อมบุกทุกเมื่อ
ตอนนี้เองเกิดเสียงร้องตกใจดังขึ้น ทุกคนได้ยินจึงหันไปมองตามจิตใต้สำนึก เห็นหลี่เสวี่ยอิงมวยผมแบบผู้ชาย สวม
