กระรอกหลับตาลง ยัดเข้าใส่ปากไป แก้มนูนสูงเคี้ยวตุ่ยๆ ก่อนกระโดดโลดเต้นอยู่กับที่อย่างตื่นเต้น
ลิงก็เลียนแบบเหมือนกัน กินหน่อหลิวเฮาคำข้าวผลึกคำ ผลคือรสชาติอร่อยสุดๆ
เวลานี้ คน ลิง กระรอกกำลังทำลายล้าง จนหมาป่าเดียวดายเห็นสถานการณ์ผิดกติเลยเข้ามาใกล้ แต่หน่อหลิวเฮาหน่อสุดท้ายเข้าไปในปากกระรอกแล้ว หมาป่าเดียวดายทำหน้าเศร้าโศก เห่าโฮ่งๆ เหมือนกำลังพูดว่า ‘พวกนายมันไร้คุณธรรม…ไม่เหลือให้ฉันบ้างเลย’
กินข้าวเช้าเสร็จ ฟางเจิ้งหยิบเครื่องมือเกษตรที่หลวงจีนหนึ่งนิ้วใช้ทำนาในตอนนั้นมา แบกจอบเดินออกไป
ช่วงปลายเดือนสาม สภาพอากาศเพียงอบอุ่นเท่านั้น ตอนนี้ภาคตะวันออกเฉียงเหนือยังไม่เริ่มเพาะปลูก โดยเฉพาะบนเขา สภาพอากาศต่ำกว่าตีนเขามาก จึงไม่มีทางเพาะปลูกได้ แต่ข้าวผลึกต่างไป พื้นฐานข้าวผลึกคือจะไม่จู้จี้เรื่องสภาพอากาศ ดังนั้นปลูกเร็วก็เก็บเกี่ยวเร็ว หลุดพ้นจากความยากจนได้กินข้าวอิ่มหนำเร็ว ด้วยความที่คิดแบบนี้เขาเลยไม่สนอะไรมากนักแล้ว
เดิมทีหลวงจีนหนึ่งนิ้วไม่มีที่เพาะปลูก ต่อมาหมู่บ้านแบ่งที่นาให้ตรงตีนเขา ทว่าหลวงจีนหนึ่งนิ้วมรณภาพแล้วก็เข้าสู่หน้าหนาว แน่นอนว่าไม่มีใครดูแล อีกทั้งตอนนี้ฟางเจิ้งไม่อยากลงเขาด้วย ปลูกบนเขาได้จะลงเขาทำไม?
ดังนั้นเขาจึงเลือกดินอุดมสมบูรณ์ หินน้อยๆ และเป็นที่ราบหลังวัดทำเป็นแหล่งอาหารของวัดตน
แต่ปัญหาแรกคือการกำจัดวัชพืช บนเขามีหญ้าเยอะมาก ถึงจะเพิ่งเริ่มฤดูใบไม้ผ
