ูง แต่จะมีหลากชนิดราคาต่างกันตามวัตถุที่ต่างกันรวมถึงการบรรจุและขนาด ธูปชั้นดีจะแบ่งเป็นหลากชนิดมาก อย่างแพงก็พันหยวนขึ้น อย่างถูกสิบยี่สิบหยวนก็มี แต่วัดนี้มีธูปสองชนิด คือฟรีกับสองร้อยหยวน นี่คือขาดการค้าอุปทานธูปหรือจงใจใช้เป็นกลยุทธ์การขายกันแน่ถึงให้เลือกหนึ่งกับสอง?
หลี่เสวี่ยอิงไม่สบายตัวเล็กน้อย เลยถามฟางเจิ้ง “หลวงพี่ฟางเจิ้ง ธูปชั้นดีกับธูปธรรมดาต่างกันยังไงคะ?” เธอเคยถามแบบนี้มาหลายคนแล้ว คนส่วนใหญ่จะตอบว่าธูปชั้นดีจะแสดงถึงความจริงใจมากกว่าเล็กน้อย ทว่าเธอฟังแล้วได้แต่ยิ้ม เธอไม่พอใจกับคำตอบนี้ และอยากรู้ว่าเณรที่ดูสะอาดมากทั้งในและนอกรูปนี้จะตอบว่ายังไง
ฟางเจิ้งยิ้มเล็กน้อย “ไม่มีความต่างกันเลย ถ้ามีก็คงแค่เก็บเงินกับไม่เก็บเงิน”
“เอ่อ…” หลี่เสวี่ยอิงตาค้าง หลวงจีนนี่โง่จริงหรือแกล้งโง่ พูดแบบนี้คนโง่ที่ไหนจะจุดธูปชั้นดี? มิน่าวัดถึงเล็กแบบนี้ รู้สึกว่าจะเจอเจ้าอาวาสโง่เขลาซะแล้ว
หลี่เสวี่ยอิงยิ้ม “ถ้าอย่างนั้นทำไมถึงแบ่งเป็นสองชนิดล่ะคะ?”
ฟางเจิ้งตอบอย่างมีเหตุผล “ธูปไว้บูชาพระ เงินไว้เลี้ยงชีพอาตมากับบูรณะวัด คือ แล้วแต่สีกานะ”
“เอ่อ…จะเอาอย่างนี้จริงดิ” หลี่เสวี่ยอิงเจอกับหลวงจีนสบายๆ แบบนี้พลันรู้สึกว่าถ้าไม่จุดธูปชั้นดี จะเป็นการผิดต่อหลวงจีนรูปนี้เล็กน้อย
ดังนั้นหลี่เสวี่ยอิงจึงหยิบธูปมาดอกหนึ่ง จากนั้นหยิบมาอีกดอก
ตอนนี้เองมีมือขาวสะอาดกดที่ธูปชั้นดี ไม่ให้หลี่เ