ิงที่มีการตอบสนอง การทำความเข้าใจของลิงสูงจริงๆ เพียงแต่เขาไม่เข้าใจเล็กน้อยว่าลิงป่าตัวหนึ่งกินข้าวผลึกไปนิดเดียวจะฉลาดได้ขนาดนี้เลยเหรอ?
“การเทศน์ตอนลิ้นบัวเบ่งบานเปิดสติปัญญาให้มันได้อย่างประจวบเหมาะมาก มันเลยฉลาดแบบนี้ไง เมื่อไรที่ตระหนักในสัจธรรมก็จะบรรลุอรหันต์ ถึงลิงนี่จะไม่บรรลุอรหันต์ แต่ก็ได้ประโยชน์ครั้งใหญ่” ระบบอธิบาย
ฟางเจิ้งเลยเข้าใจถึงเหตุผล
เขาพาหมาป่า ลิงและกระรอกกลับมาถึงหน้าประตูวัด มองวัดไม่ใหญ่ ตอนที่หันไปมองโอ่งข้าวตัวเอง เขาถอนหายใจเบา “ใจไม่แข็งพอจริงๆ มีปากกินข้าวมาเพิ่มอีกแล้ว จะผ่านช่วงนี้ไปได้ไหมเนี่ย”
พูดจบฟางเจิ้งเดินกลับอุโบสถ เปิดกล่องบริจาคดูข้างใน มีเศษเงินกระจายอยู่เล็กน้อย มีธนบัตรร้อยหยวนหลายใบ นั่นคือเงินค่าจุดธูปชั้นดี รวมกันแล้วฟางเจิ้งได้แต่ยิ้มแห้ง “ไม่ถึงพันหยวน ได้เมล็ดข้าวผลึกไม่กี่เมล็ดเอง ฉันคงต้องคิดถึงปัญญาเรื่องปากท้องแล้วล่ะ…”
“ระบบ มีข้าวผลึกที่ถูกกว่านี้หน่อยไหม? พวกเราสนิทกันแล้วลดราคาหน่อยสิ?” ฟางเจิ้งถาม
“มี แต่กว่าจะออกผลผลิตนานมาก” ระบบตอบ
“นานแค่ไหน?” ฟางเจิ้งตาเป็นประกาย การผลิตข้าวผลึกใช้เวลาแค่ไม่กี่วัน นั่นไม่ใช่ปัญหา!
“ระยะเติบโตหกเดือน แต่ว่าข้าวผลึกจะมีปัญหาเยอะต่อสภาพแวดล้อม บนยอดเขาแบบนี้ ถ้านายดูแลดีๆ แปดเดือนกว่าๆ ก็จะเก็บเกี่ยวได้ แต่ถ้านายขี้เกียจ เดาว่าพอเข้าหน้าหนาวก็จะหนาวตาย ไม่ได้เก็บเกี่ยวสักเม็ด…” ระบบว
