คนหยุดการกระทำ สายลมหยุด หิมะหยุด…
ในเวลาเดียวกันโลกข้างนอก
“เร็ว รีบกดเธอไว้!” ต่งเยวี่ยหรูเห็นฟางอวิ๋นจิ้งจะคลุ้มคลั่งอีกจึงรีบวิ่งมาช่วย ทั้งยังพูดจากใจจริง “พวกเธอฟังนะ ทีหลังเชื่อวัตถุความเชื่อล้าสมัยพวกนั้นให้น้อยๆ ลงหน่อย เฮ้อ…”
สิ้นเสียงกลับเห็นฟางอวิ๋นจิ้งหยุดดิ้น จากนั้นใบหน้าคลุ้มคลั่งกลับมาเรียบนิ่ง ต่อมามีสีหน้าสงสัยเสี้ยวหนึ่งก่อนหลับตาลง กลับมาสงบอีกครั้ง
ทุกคนเห็นดังนั้นจึงมองหน้ากัน ไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น
ต่งเยวี่ยหรูมึนงงเล็กน้อย เธอเพิ่งเจอกับฟางอวิ๋นจิ้งคลุ้มคลั่งมาเมื่อครู่ ถ้าไม่ถึงสิบนาทีจะไม่มีทางสงบลง ทว่าตอนนี้ทำไมแค่สองสามนาทีถึงสงบลง?
จ้าวต้าถงกล่าว “ผมว่า…” เขาไม่พูดต่อ แต่ความหมายชัดเจนมาก
ต่งเยวี่ยหรูตอบ “ดูไปก่อนเถอะ”
ทุกคนพยักหน้า ยืนล้อมฟางอวิ๋นจิ้งไว้ เตรียมหยุดยั้งเธอตลอดเวลา…
ณ ส่วนลึกในใจฟางอวิ๋นจิ้ง
ภาพย้อนกลับไปจนถึงภาพนั้นที่ฟางอวิ๋นจิ้งเห็นรถชนกับภาพที่เธอคุกเข่าร้องไห้โฮ พริบตานั้นความเศร้าในใจเธอถูกกระตุ้นอีกครั้ง ร้องโห้โฮใหญ่ ซึ่งในความเป็นจริงก็เริ่มคลุ้มคลั่งอีกแล้ว!
ทุกคนพยายามหยุดยั้งสุดชีวิต…
ฟางเจิ้งยืนอยู่ข้างกายฟางอวิ๋นจิ้ง ไม่ได้ทำอะไร เพียงแค่ให้ภาพไม่แตก ให้เรื่องราวดำเนินต่อไป! ฟางเจิ้งมั่นใจมากว่าต้องทำลายวัฏจักรมรณะไม่มีสิ้นสุดนี้ ให้เธอเห็นอนาคต เห็นความหวัง! ขณะเดียวกันยังระบายความเศร้าทั้งหมดในใจ ไม่อย่างนั้นเธอจะถูกข