ฟางเจิ้งขมวดคิ้ว มหาวิทยาลัยของจ้าวต้าถงห่างจากภูเขาเอกดรรชนีไกลมาก เจ้านี่จะให้เขาช่วย? แปลกๆ นะ เขาไม่ควรไปหาบุพการี อาจารย์ หรือตำรวจอะไรพวกนี้เหรอ? แต่ฟางเจิ้งก็ยังตอบกลับไป “ช่วยอะไรเหรอ?”
“ไต้ซือ ฟางอวิ๋นจิ้งเกิดเรื่อง ตอนนี้คิดอยากตายทั้งวัน วันนี้แทบจะกระโดดตึก ตอนนี้ทุกคนสับเปลี่ยนกันดูเธออยู่…กลัวว่าถ้าไม่ระวังเธอจะหายไป ตอนนี้มหาวิทยาลัย อาจารย์ ตำรวจมากันหมด แต่ก็ช่วยอะไรไม่ได้เลย เธอไม่ยอมพูด ไม่กินข้าว จิตแพทย์ก็ไม่มีประโยชน์…ผมคิดไปคิดมาก็นึกถึงแต่ท่าน พอมีวิธีช่วยเธอไหมครับ?” จ้าวต้าถงถาม
ฟางเจิ้งได้ยินดังนั้นจึงคลำหัวโล้นตัวเอง ถอนหายใจ ‘ยุ่งยากอยู่บ้างล่ะนะ’ มหาวิทยาลัยของจ้าวต้าถงอยู่นครเอกของมณฑลจี๋หลินซึ่งอยู่นอกเมืองเฮยซาน ไกลขนาดนั้นเขามีค่าเดินทางไม่พอหรอก!
“ระบบ ความฝันยามต้มข้ามฟ่างไปได้ไกลขนาดนั้นไหม?” วิธีเดียวที่เขาจะช่วยได้ก็มีแค่อภินิหารนี้
“ไม่ได้ แต่ว่าถ้านายยกระดับอภินิหาร จะทำผ่านช่องทางอื่นได้” ระบบตอบ
ฟางเจิ้งได้ยินพลันดีใจเกินคาด “ความฝันยามต้มข้าวฟ่างยกระดับได้?”
“แน่นอน” ระบบตอบอย่างตรงไปตรงมา
“ยกระดับยังไง?”
“ง่ายมาก จ่ายเงินจบ”
ฟางเจิ้งได้ยินหน้าพลันมืดทะมึน เจ้าระบบนี่มีจะตอบอย่างกระตือรือร้นแค่ตอนได้รับเงินเท่านั้น! แต่การช่วยคนก็เหมือนกับการดับเพลิง เขาจึงถาม “ใช้เงินเท่าไร”
“ไม่มาก ห้าแสนพอดี” น้ำเสียงระบบดูมีความสุขอยู่เล็กน้อย
บนหน้าผ
