“ของปลอมรึเปล่า?” นักบวชรูปหนึ่งถามโดยจิตใต้สำนึก ยื่นมือไปคลำดู ผลคือดอกบัวนั้นพลันเหี่ยวเฉา จึงร้องด้วยความตกใจ “ของจริง! เป็นดอกบัวจริงๆ!”
ทุกคนพากันตื่นจากภวังค์ มองไปรอบๆ ก็เห็นว่าพวกเขานั่งอยู่กลางทะเลดอกไม้ที่รวมขึ้นจากดอกบัว! ทั้งวัดมีแต่ดอกบัว บนดอกบัวยังมีกบ บนพื้นมีนกกระจอก พอพวกเขาตะโกนพวกมันจึงพากันตกใจตื่น บินหนีกันให้ว่อน
เห็นดังนั้นทุกคนอ้าปากค้าง พูดไม่ออก! ภาพตรงหน้าทำให้พวกเขานึกถึงเรื่องเล่าหนึ่ง…พุทธองค์บรรยายธรรม ลิ้นบัวเบ่งบาน ปฐพีหลั่งน้ำแร่ทอง ทุกสรรพสัตว์มาสดับรับฟัง!
ทุกคนเงยหน้าขึ้นทันที มองไปข้างหน้า พบว่าผู้บรรยายธรรมหายไปแล้ว!
“เจ้าอาวาสฟางเจิ้งล่ะ?”
“ใครเห็นเจ้าอาวาสฟางเจิ้งบ้าง?”
“ลิ้นบัวเบ่งบาน! คัมภีร์แบบนี้ ปาฏิหาริย์!”
“ต้นกกข้ามฟาก ลิ้นบัวเบ่งบาน หรือว่านี่จะเป็นพระพุทธองค์ที่ยังมีชีวิต?”
“ต้นกกข้ามฟากพูดได้ว่าเป็นอภินิหารนะ แต่ลิ้นบัวเบ่งบานที่คือพระธรรมแท้จริงแล้ว เจ้าอาวาสฟางเจิ้งคือพระพุทธองค์ที่มีชีวิต”
…………
ตอนนี้ หลวงจีนไป๋อวิ๋นกับหลวงจีนหงเหยียนมีสีหน้าตื่นตกใจ พวกเขาบำเพ็ญเพียรมาหลายสิบปี เคยฟังพระอริยสงฆ์บรรยายเต๋าทั้งในและนอกประเทศมาแล้ว แต่กลับไม่เคยเห็นเรื่องราวแบบนี้มาก่อน! ลิ้นบัวเบ่งบาน นี่ไม่ใช่ความสามารถของคนแล้ว มายากลก็ทำไม่ได้ด้วย นี่คือปาฏิหาริย์!
สองคนมองตากัน ต่างเห็นความตกตะลึงภายในแววตาอีกฝ่าย และยังมีความตื่นเต้น! พุท
