ธศาสนามีผู้เลิศล้ำแบบนี้จะไม่ตื่นเต้นได้ยังไง?
ทว่าพอสองคู่เห็นว่าฟางเจิ้งหายไปก็ร้อนใจแล้ง พานักบวชกลุ่มหนึ่งรีบวิ่งไปตรวจดูกุฏิฟางเจิ้ง
แต่สุดท้ายไม่มีใครกล้าเคาะประตู!
ต้นกกข้ามฟากทำให้พวกเขายำเกรงฟางเจิ้ง ลิ้นบัวเบ่งบานทำให้พวกเขายำเกรงฟางเจิ้งดั่งเทพเจ้าและพระพุทธองค์ที่มีชีวิต ใครจะกล้ารบกวนการนอนของฟางเจิ้งได้?
ทุกคนมองหน้ากัน แม้แต่หลวงจีนไป๋อวิ๋นยังไม่กล้าเดินไปเคาะประตู
พวกเขายืนอยู่แบบนี้หนึ่งชั่วโมง แม้ทุกคนจะรออย่างร้อนใจ แต่กลับไม่มีใครส่งเสียง เพียงแค่ยืนรอเงียบๆ…
คนที่ตกใจที่สุดในกลุ่มคนไม่ใช่พวกเขา แต่เป็นอี้หัง!
ตอนนี้อี้หังสับสนไปหมด เดิมทีคิดว่าฟางเจิ้งเป็นคนลวงโลก แต่ไม่นึกเลยว่าไม่ใช่แค่ไม่ใช่คนโกหก แต่ยังเป็นภิกษุชั้นสูงอย่างแท้จริง! ตอนนี้อี้หังสำนึกเสียใจแล้ว ‘ถ้ารู้อย่างนี้แต่แรกไม่ควรบีบบังคับเขาเลย ตอนนี้ล่วงเกินเขาไปแล้ว วันหลังถ้าอยากฟังธรรมอีก…เฮ้อ…’ แม้ในใจจะพึมพำแบบนี้ แต่ส่วนลึกในใจเขาเข้าใจดี หากข้ามเรื่องลิ้นบัวเบ่งบานช่วงหลังไป แค่ความเข้าใจต่อคัมภีร์อวตังสกสูตรช่วงแรกก็เหนือกว่าเขาหนึ่งขั้นแล้ว คนหนึ่งกอดพุทธคัมภีร์นึกถึงคัมภีร์เต๋า อีกคนอ่านพุทธคัมภีร์รู้แจ้งถึงชีวิต ระดับของสองคนห่างกันไปตั้งนานแล้ว เพียงแต่ว่าเขาไม่ยอมจึงถูกหักหน้าในช่วงหลัง เหตุและผลทุกอย่างมาจากตัวเองทั้งนั้น
อี้หังสำนึกเสียใจภายหลัง
หงจินข้างๆ ก็มีท่าทีไม่ต่างกัน ทว่าเขาม
