เงียบกริบ…
หลายคนเห็นฟางเจิ้งอึ้งไปแบบนี้ ไม่สงบเหมือนอี้หัง จึงพลันลดคะแนนฟางเจิ้งลงไม่น้อย แต่พอนึกถึงความสามารถของฟางเจิ้งแล้วก็ไม่มีกล้าดูถูกเขา
แน่นอนว่าก็มีคนแอบตั้งตารอให้ฟางเจิ้งล้มไม่เป็นท่า ไม่มีความแค้นต่อกัน เพียงแค่หมั่นไส้เท่านั้น
หลวงจีนไป๋อวิ๋นไม่โกรธ แต่ยิ้มเอ่ย “เจ้าอาวาสฟางเจิ้ง ปีนี้ท่านอายุยังไม่ถึงยี่สิบ แถมอยู่ในหมู่ดาวเด่นพอดี วัดเอกดรรชนีไม่เคยเข้าร่วมพิธีของวัดเมฆาขาวมาก่อน มีหลายเรื่องที่ยังไม่รู้ ก่อนหน้านี้ที่ไม่ได้ลงชื่อก็มีเหตุผล ดังนั้นอาตมาเลยอยากถามความเห็นของท่าน ท่านยินยอมเข้าร่วมการประชันดาวเด่นเพื่ออภิปรายแทนลูกศิษย์พุทธศาสนาทุกคนไหม?”
พูดจบแววตาทุกคนเปลี่ยนไป สายตาที่มองฟางเจิ้งแปลกๆ
แม้อยากเห็นฟางเจิ้งพลาดท่า แต่ทุกคนเข้าใจว่าต้นกกข้ามฟากนั่นมากพอจะส่งเจ้าอาวาสที่อายุน้อยที่สุดคนนี้ขึ้นบัลลังก์ราชาดาวเด่น! แม้อี้หังจะเป็นอัจฉริยะ แต่ต่อให้อัจฉริยะกว่านี้ก็แค่ได้ยินเขาเล่าลือมา จะไปเทียบกับต้นกกข้ามฟากที่เห็นด้วยตาตัวเองได้อย่างไร?
ในที่สุดอี้หังก็ขมวดคิ้วแล้ว เห็นฟางเจิ้งเงียบก็อดใจไม่ไหว ชิงเอ่ยก่อน “หลวงจีนไป๋อวิ๋นครับ ตามกฎวัดท่านแล้วถ้าเกินเวลาจะถือเป็นโมฆะ ถึงเจ้าอาวาสฟางเจิ้งจะไม่รู้ แต่นี่ก็ไม่ควรใช่เหตุผลที่จะทำลายกฎนะครับ”
พูดจบ ทุกคนต่างส่งเสียงดังอื้ออึง!
หงจินที่นั่งอยู่ข้างอี้หังตกใจจนแทบจะกระโดดขึ้นมารั้งไว้! ทว่าสุดท้ายก็อดกลั้
