นไว้ได้ แต่สีหน้ากลับร้อนใจมาก ขบคิดอย่างหนักว่าจะช่วยอี้หังให้พ้นจากความผิดยังไง
หลวงจีนไป๋อวิ๋นเป็นใคร
พระอาจารย์หมายเลขหนึ่งของเมืองเฮยซาน!
พิธีสวดมนต์เพื่อสิริมงคลต้อนรับฤดูใบไม้ผลิก็ดี การโต้วาทีตอนนี้ก็ดี หลวงจีนไป๋อวิ๋นเป็นเจ้าภาพทั้งหมด! พูดได้ว่าเป็นบุคคลหมายเลขหนึ่งในพุทธศาสนาของทั้งพื้นที่เมืองเฮยซาน คำพูดเดียวมีอำนาจสูงสุด!
การสงสัยหลวงจีนไป๋อวิ๋นต่อหน้าคนมากขนาดนี้หรือ ไม่เคยมีใครทำแบบนี้มาก่อน!
หงจินไม่กล้า แต่ไม่คาดคิดเลยว่าศิษย์ของเขาจะทำ! หงจินอยากร้องไห้ ดีไม่ดีเจ้านี่จะถูกเตะออกไปง่ายๆ เลย!
คนอื่นเงียบ ทว่านัยน์ตาบางคนกลับมีความกังวล บ้างก็ดีใจที่เห็นคนอื่นเป็นทุกข์
ทุกอย่างอยู่ในสายตาอี้หัง แต่ไม่ได้มีทีท่าว่าจะหมดกำลังใจ อายุน้อยมักจะเลือดร้อน อี้หังที่อยู่ในวัยต่อต้านคิดว่าตนถูก พูดถูก มีอะไรผิดอย่างนั้นเหรอ? ดังนั้นเลยเชิดหน้ายืดอกขึ้นอย่างไม่เกรงกลัว!
ทว่าสิ่งที่ทุกคนตกใจคือหลวงจีนไป๋อวิ๋นไม่โกรธ แต่พูดเหมือนกำลังคิดบางอย่าง “อี้หัง ที่ท่านพูดก็มีเหตุผล แต่ว่าท่านรู้ไหมว่าจุดประสงค์ในการจัดพิธีสวดมนต์เพื่อสิริมงคลต้อนรับใบไม้ผลิในตอนแรกคืออะไร?”
อี้หังตอบกลับอย่างไม่ลังเล “ส่งเสริมพระธรรมให้เจริญก้าวหน้า แสดงความรุ่งโรจน์ของพุทธศาสนา!” พูดจบอี้หังกลับตะลึงค้างทันควัน
หลวงจีนไป๋อวิ๋นได้ยินดังนั้นก็ยิ้มน้อยๆ ไม่ได้ว่าอะไร
อี้หังถอนหายใจ ประนมสองมือแสดงความเคาร
