หมิงนั่นร่วมมือกันกลั่นแกล้งคนอื่นใช่ไหม? พวกแก…พวกแกมันไร้ประโยชน์ โดยเฉพาะแก! แกทำให้ฉันผิดหวัง! ให้โอกาสอีกครั้งบอกความจริงมา!”
หงเสียงกลัวตู้เหล่าตั้งแต่เล็ก ตอนนี้ตู้เหล่าโกรธและด้วยความหวาดกลัวในใจจึงบอกความจริงไป
ตู้เหล่าได้ยินดังนั้นพลันโกรธใหญ่ ชี้หน้าหงเสียงด้วยท่าทีว่าจะตีก็ไม่ใช่ จะไม่ตีก็ไม่เชิง ชื่อเสียงดีงามตลอดชีวิตป่นปี้หมดแล้ว เขาล่ะอยากจะฆ่าคนจริงๆ
ฟางเจิ้งไม่รู้ว่าตนดึงดูดความสนใจมากขนาดไหน แต่ต่อให้ดึงดูดจริงๆ ก็ช่วยไม่ได้ เขาคิดได้แต่วิธีข้ามฟากที่เรียบง่าย! ไม่อยากแตกหักกับวัดเมฆาขาวและผูกเหตุและผลอันไร้ประโยชน์ ที่สำคัญที่สุดคือเพื่อทำตามความปรารถนาของหลวงจีนหนึ่งนิ้ว ในที่สุดวัดเอกดรรชนีก็ได้เข้าร่วมพิธีของวัดใหญ่ จากนี้จะไม่ใช่วัดเล็กที่ไม่มีใครถามถึงอีก!
ฟางเจิ้งเห็นว่าถึงริมฝั่งแล้วก็กระโดดเบาๆ ขึ้นไปบนฝั่ง ยังไม่ทันได้ทำอะไรก็เห็นคนสูงอายุคนหนึ่งเดินเข้ามาต้อนรับ พอเจอหน้าก็โค้งตัวแสดงความเคารพ!
ทำเอาฟางเจิ้งรีบหลบ ประนมสองมือกล่าว “อมิตาพุทธ โยมจะทำอะไร?”
“หลวงพี่ ผมขอโทษท่านด้วยครับที่ไปฟังคำพูดใส่ร้ายของคนต่ำช้า ให้เรือข้ามฟากไม่รับท่าน ตอนนี้ผมรู้ความจริงแล้ว ผมผิดไปแล้ว” ตู้เหล่าร้องไห้ไปร้องทุกข์ไป เขาเข้มแข็งมาตลอดชีวิต เป็นตาแกดื้อรั้น ขณะเดียวกันก็เป็นผู้พิพากษายุติธรรมที่มีชื่อเสียงในแปดหมู่บ้านสิบลี้ มีเรื่องอะไรทุกคนจะไม่ไปหาทางราชการ ปกติจะ
