มาให้เขาแก้ปัญหาให้
ตอนนี้ตู้เหล่าได้ยินคำพูดของอู้หมิงกับหงเสียง คนหนึ่งเป็นหลานชายเขา ในอดีตไม่ได้พลาดพลั้งมากนัก อีกคนคืออู้หมิงศิษย์สายตรงของหลวงจีนหงเหยียนที่อนาคตจะสืบต่อตำแหน่งเจ้าอาวาสวัดผาแดง เข้าไม่รู้จักอู้หมิง แต่รู้จักนามของหลวงจีนหงเหยียน ประกอบกับอู้หมิงแสดงละครได้ดีจริงๆ เขาเลยเชื่ออู้หมิง คิดว่าฟางเจิ้งเป็นคนสารเลวชั่วช้า เลยให้คนปิดท่าเรือ ไม่ให้ฟางเจิ้งข้ามฟาก
ตอนนี้เรื่องราวกระจ่าง ฟางเจิ้งเป็นคนถูกใส่ร้าย ซ้ำยังใช้ต้นกกข้ามฟาก เกรงว่าคงจะสร้างความตกใจกับทุกคนแล้ว นี่ถ้ามีคนถามเหตุผลขึ้นมา ตู้เหล่ารู้สึกแค่ว่าตรงหน้ามืดมิด จบสิ้นแล้ว จบเห่แล้ว…
ฟางเจิ้งสงสัยมาตลอดว่าทำไมตนถึงถูกขึ้นบัญชีดำ ไม่นึกเลยว่าทุกอย่างจะเป็นเพราะชายสูงวัยที่ดูเหมือนโกรธจวนจะปะทุตรงหน้า
แม้เกิดเรื่องแล้ว แต่อีกฝ่ายก็ตรงเข้ามาโค้งตัวแสดงความเคารพ ทั้งยังขอโทษไม่หยุด ฟางเจิ้งจะพูดอะไรได้? ต่อยเขา? ด่าเขา?
ฟางเจิ้งไม่ด่าไม่ลงมือกับคนสูงวัยหรอก
ชั่วขณะที่ฟางเจิ้งกำลังกลุ้มใจอยู่เล็กน้อยนั้น มีกลุ่มคนคุยกันพลางวิ่งเข้ามา
คนนำหน้าคือเถ้าแก่เรือเฮยเกอ และยังมีลูกเรือกับเถ้าแก่เรือคนอื่นๆ ข้างหลังเป็นกลุ่มญาติโยมที่มาไหว้พระ แต่ละคนถือมือถือถ่ายภาพดังแชะๆ จากนั้นโพสต์ลงในโซเชี่ยว แววตาที่มองฟางเจิ้งล้วนเปล่งประกายราวกับกำลังมองผู้วิเศษ!
เฮยเกอตะโกนมาแก่ไกล “หลวงพี่ฟางเจิ้ง เป็นผมเองที่ไม่รับท่าน
