ดังนั้นจึงต้องถูกลงโทษ!
ส่วนหงเสียง ตู้เหล่าก็มีเจตนาเห็นแก่ตัวเล็กน้อย ไม่ได้เอ่ยถึงเขา ตู้เหล่ารู้ดีมากว่าถ้าเอ่ยถึงหงเสียง ชีวิตนี้หงเสียงต้องจบสิ้นจริงๆ แน่ อย่างเบาก็ถูกไล่ออกจากวัด
เห็นฟางเจิ้งไม่แค่ไม่สืบสาวเอาเรื่องหงเสียง กระทั่งไม่ไต่ถามอย่างละเอียด ตู้เหล่าจึงอดปลงอนิจจังอยู่ในใจตลอดไม่ได้ ‘มีน้ำใจแบบนี้ เป็นหลวงจีนน้อยที่อายุแค่นี้จริงๆ เหรอ? ความต่างระหว่างคนกับคนไม่ได้ยิ่งใหญ่ธรรมดาจริงๆ’
คิดได้ดังนั้นตู้เหล่าก็มีแต่ความปลงอนิจจังอยู่ภายใน จะกล้าไม่พอใจ?
คนนอกไม่รู้ความคิดฟางเจิ้ง แต่เห็นตู้เหล่าเดินตามหลังด้วยความเคารพ ไม่มีท่าทีบ่นแม้แต่น้อยเลยไม่พูดอะไร ที่มากกว่านั้นคือสนทนากันเรื่องต้นกกข้ามฟาก ถึงยังไงนี่ก็น่าตกตะลึงเกินไป!
กลุ่มคนเดินตามฟางเจิ้งเป็นขบวนใหญ่ บ้างมาสอดรู้สอดเห็น บ้างมาถ่ายรูป พูดคุยสัพเพเหระ คุยโม้ หรือหาวก็มี…เวลานี้ครึกครื้นเป็นพิเศษ
ส่วนหงเสียงเตรียมตัวถูกลากออกมาตำหนิต่อว่านานแล้ว จากนั้นชื่อเสียงย่อยยับ ถูกไล่ออกจากวัด แต่รออยู่นานคนไปหมดแล้วถึงพบว่าไม่มีใครว่าอะไรเขา!
หงเสียงอึ้งงัน มองกลุ่มคนไกลๆ ด้วยอาการเหม่อเล็กน้อย ผ่านไปนานถึงเกาหัวเดินตามไป เพียงแต่ว่าเกิดคลื่นกระเพื่อมในใจ ตอนนี้เขาเห็นสิ่งต่างๆ มากมายที่ก่อนหน้านี้คิดไม่ออกชัดเจนขึ้นแล้ว
เวลานี้เองมีกลุ่มคนเดินลงมาจากเขา คนนำหน้าคือหลวงจีนไป๋อวิ๋น! ข้างหลังเป็นนักบวชจากวัดต่างๆ รวม