“เณร เป็นหลวงจีนมันไม่ดีก็สึกเถอะ เดี๋ยวฉันแนะนำผู้หญิงให้! สาวใหญ่สวยๆ…”
แต่ฟางเจิ้งได้ยินดังนั้นก็กลัดกลุ้มใจ!
เขาจะฆ่าตัวตาย? ถุย! ชีวิตดีขนาดนี้ แม้จะถูกระบบกลั่นแกล้งทั้งคำพูดและการกระทำ แต่เขาก็ยังชื่อว่าจะมีสักวันหนึ่งที่ได้สึก อนาคตยังสวยงาม ต่อให้เป็นตอนนี้ก็จะพูดไม่ได้ว่าเขาไม่มีความสุข!
โลกสวยงามแบบนี้ทำไมเขาต้องฆ่าตัวตาย? แล้วก็ใครที่ไหนโดดน้ำฆ่าตัวตายยังถือต้นกกไปด้วย แม้จะมีต้นเดียวก็เถอะ…
ไม่ผิด ฟางเจิ้งกำลังเลียนแบบพระโพธิธรรม[1]ในตอนนั้น ใช้ต้นกกข้ามฟาก! ความจริงแล้วเป็นความสามารถของรองเท้าข้ามฟากต่างหาก ฟางเจิ้งเดินบนแม่น้ำราวกับผิวดินราบเรียบ สง่างามยิ่ง จะต้องสร้างความตกใจอย่างแน่นอน ดูเท่ห์ระเบิดระเบ้อ!
แต่ฟางเจิ้งก็รู้ดีว่าพระอาจารย์โพธิธรรมใช้ได้แค่ต้นกกข้ามฟาก ถ้าเขาเดินเท้าเปล่า นั่นหมายความว่าเขาเก่งกาจกว่าพระโพธิธรรมจริงไหม? บางทีพระโพธิธรรมอาจไม่ถือสา แต่พวกลูกศิษย์ลูกหาเหล่านั้นหรือนักบวชอาจไม่พอใจ ถึงยังไงพระโพธิธรรมก็เป็นเครื่องค้ำจุนจิตใจของทุกคน ถ้ามีคนเหนือกว่าคงรู้สึกหดหู่มาก
ที่สำคัญที่สุดคือฟางเจิ้งเคารพพระโพธิธรรม
อีกอย่างพระโพธิธรรมใช้ต้นกกต้นเดียวข้ามฟาก แม้จะมีความเหลวไหลหลายส่วน แต่ก็มีเรื่องราวแบบนี้จริงๆ ไม่ถือว่าเลื่อนลอยเกินไป ที่ฟางเจิ้งเรียนมาก็มีเหตุผลอ้างอิงเหมือนกัน ถ้าเดินเท้าเปล่าจริงๆ เดาว่าคงมีปัญหาไม่น้อย อธิบายยากอีก…
ดังนั้น
