ฟางเจิ้งทำแบบนี้ก็คิดหน้าคิดหลังมาอย่างดีแล้ว
เห็นพวกคนที่มีเจตนาดี กระตือรือร้นและตะโกนพวกนั้น โดยเฉพาะคนที่จะให้เขาสึกแถมยังแนะนำผู้หญิงให้ ฟางเจิ้งอยากเพิ่มเพื่อนในวีแชตจริงๆ หลังสึกแล้วไปจะไปเขา…
ทว่าทุกคนดูอยู่เลยจัดการลำบาก ได้แต่อดกลั้นความเจ็บปวดไว้
ฟางเจิ้งโบกมือให้ทุกคน จากนั้นประนมสองมือกล่าวเสียงดังกังวาน “โยมทุกท่านเข้าใจผิดแล้ว อาตมาไม่คิดจะฆ่าตัวตาย โลกดั่งโคลน ทุกสรรพสัตว์จมอยู่ในนั้น อาตมาจะต้องชักพาคนออกจากโคลน ไฉนต้องคิดสั้นด้วย?”
“เอ่อ ถ้าอย่างนั้น…เณร ท่านกำลังจะทำอะไรน่ะ?” ทุกคนไม่เข้าใจ มีคนตะโกนถาม
ฟางเจิ้งชี้ตรงหน้า “อาตมาคือฟางเจิ้งเจ้าอาวาสวัดเอกดรรชนีบนภูเขาเอกดรรชนี ได้รับบัตรเชิญจากหลวงจีนไป๋อวิ๋นให้มาร่วมพิธีสวดมนต์ต้อนรับฤดูใบไม้ผลิ แต่เจอกับความทุกข์ยากเข้าแล้ว ข้ามแม่น้ำไม่ได้ อาตมาก็ไม่รู้จะทำยังไง ตอนนี้ได้แต่เลียนแบบพระโพธิธรรม ใช้ต้นกกข้ามฟากไป”
“พรวด!” มีคนสำลักน้ำ
“ต้นกกข้ามฟาก? ฮ่าๆ…เณรนี่ตลกจริงๆ คุยโม้ล่ะสิ ขอโทษทีนะฉันขอมองฟ้าแล้วกัน”
“โลกใหญ่จริงๆ เลย มีนกทุกชนิด”
“ดูเขาสะอาดสะอ้านดีนะ ดูดีมากด้วย น่าเสียดายเป็นคนบ้า…”
เถ้าแก่เรือหัวเราะเยาะตาม “ลิงเชิญมาเล่นตลกรึไง? แถมจะใช้กกข้ามฟากอีก…ฉันให้กกกองหนึ่งเลย นายก็ข้าม…ข้าม…พระเจ้าช่วย…”
เถ้าแก่เรือยังพูดไม่จบ ฟางเจิ้งโยนกกในมือลงไปในน้ำ จากนั้นกระโดดลงไปเหยียบข้างบน!
พริบตานั้นทุกคน ไม่ว่
