ะดับดี สะสมเป็นการประเมินระดับดีสองครั้ง”
“ประเมินระดับดี? เดี๋ยวนะ ถ้าฉันจำไม่ผิด ประเมินระดับดีสองครั้งได้จับรางวัลนี่?” ฟางเจิ้งพลันนึกถึงเรื่องนี้!
“ติ๊ง! ยินดีด้วย ในที่สุดนายก็คิดออก ถูก ตอนนี้นายมีโอกาสจับรางวัลหนึ่งครั้ง” ระบบตอบ
ฟางเจิ้งพูดไม่ออก ได้แต่บ่น “ทำไมนายไม่เตือนฉันเล่า?”
“นายลืมไปแล้ว ทำไมฉันต้องช่วยนายจำด้วย?” ระบบถามกลับ
ฟางเจิ้งไม่รู้จะตอบยังไง…ถึงนี่ควรจะเป็นหน้าที่ของระบบ แต่ระบบนี่ก็ไม่เคยพึ่งพาได้มาตลอดเลย แถมยังไม่ได้มาตรฐาน จะไปหวังพึ่งเขา? สู้หวังพึ่งตัวเองดีกว่า
ดังนั้นฟางเจิ้งเลยเอ่ย “ช่างเถอะ ช่วยฉันจับรางวัลที หวังว่าจะได้ของที่มีประโยชน์นะ…ไม่อย่างนั้นถ้าไม่ได้ล่ะก็ คงได้ว่ายน้ำไปอย่างเดียวแน่ เฮ้อ…ว่ายน้ำไปคงมอมแมมบ้างล่ะนะ”
ฟางเจิ้งมีจีวรขาวจันทร์คุ้มกัน แม้แม่น้ำหน้าหนาวจะเย็น แต่ถ้าหนาวนิดหน่อยจะไม่ทำอันตรายร่างกาย แน่นอนว่าว่ายน้ำไปไม่ใช่ปัญหา ปัญหามีเพียงอย่างเดียวคือภาพลักษณ์ มันจะมอมแมมน่ะสิ…
ตอนนี้ฟางเจิ้งรู้ว่ามีคนเล่นงานเขา ถ้าให้ไปสภาพมอมแมมแบบนั้นเขาก็ไม่ยอม!
“เริ่มจับตอนนี้เลยไหม?” ระบบถาม
“เอาเลย เริ่ม!” ฟางเจิ้งกล่าวอย่างแน่วแน่
“ติ๊ง! ยินดีด้วยนายได้รับรองเท้าพุทธ…ข้ามฟาก!”
“เอ่อ รองเท้าคู่หนึ่งเหรอ?” ฟางเจิ้งถามด้วยสีหน้ารังเกียจ
แปะ!
รองเท้าคู่หนึ่งตกในมือฟางเจิ้ง นี่คือรองเท้าฟางที่ไม่รู้ว่าถักขึ้นจากฟางอะไร หน้าตาไม่ค่อยเท่าไร
