หมี่ลี่แล้วถึงส่งเมล็ดสนสองเมล็ดให้เธอ
เสียวหมี่ลี่ร้องด้วยความดีใจและตื่นเต้นมาก “นายให้ฉันเหรอ?”
กระรอกน้อยมองฟางเจิ้ง ฟางเจิ้งทำหน้าประมาณว่าถ้านายไม่ให้ฉันจะหักมื้อเย็นนาย กระรอกน้อยมองเสียวหมี่ลี่อีกครั้ง จากนั้นกลั้นความเจ็บปวดวางเมล็ดสนสองเมล็ดลงบนมือเสียวหมี่ลี่
เสียวหมี่ลี่พลันดีใจใหญ่ ถือมันในมือราวกับสมบัติล้ำค่า ก่อนพูดกับกระรอกน้อย “ขอบคุณนะ!”
จากนั้นเสียวหมี่ลี่ยกเมล็ดสนสองเมล็ดนั้นขึ้นสูง ให้ฟางเจิ้งดู “หัวโล้นใหญ่คะ ดูสิว่ากระรอกน้อยให้หนูด้วย! สวยมาก! นี่เป็นครั้งแรกเลยที่ได้ของขวัญจากสัตว์…”
ฟางเจิ้งยิ้ม “เสียวหมี่ลี่ กระรอกน้อยให้เธอ เป็นตัวแทนมิตรภาพระหว่างพวกเธอ ใช้ไหมเจ้าตัวน้อย…”
ฟางเจิ้งจิ้มพุงกระรอกน้อย ตั้งแต่เจ้านี่เข้าวัดมาก็อ้วนขึ้นทุกวัน…
กระรอกน้อยสะบัดหางใส่ฟางเจิ้ง ก่อนวิ่งไปอยู่บนบ่าเสียวหมี่ลี่ ร้องจี๊ดๆ พูดจาไม่ดีถึงฟางเจิ้งว่าจู่ๆ ก็จะหักมื้อเย็นอย่างไร้เหตุผลอะไรทำนองนี้…
…………………………….
