รื่องเขาไม่อยากอธิบาย เพราะอธิบายยาก ต่อให้อธิบายเข้าใจก็มีปัญหาเยอะอีก
ภรรยาเฉินหลงตกใจเหมือนกัน การวิเคราะห์ของเฉินจินมีเหตุผล ทว่าฟางเจิ้งลงเขายังไง? เหาะลงเขา? ขณะจะเอ่ยถาม…
กลับได้ยินเฉินจินต่อว่า “จะถามอะไร?!”
ภรรยาเฉินหลงตกใจสะดุ้งและเงียบไป เฉินจินตรงเข้าไปจ้องฟางเจิ้ง แววตาเคร่งขรึมอย่างยิ่ง
ฟางเจิ้งไร้กังวล แน่นอนว่าไม่กลัวจ้องตาอีกฝ่าย ซ้ำประนมสองมือ รอยยิ้มอ่อนโยนและโปร่งใส จ้องตอบอีกฝ่ายด้วยรอยยิ้ม
หลายนาทีต่อมาเฉินจินถอนหายใจ “ฟางเจิ้ง ขอโทษ ก่อนหน้านี้ฉันสับสน หน้าด้านหน้าทนเพราะเงินและชื่อเสียงนิดหน่อย ติดตามไอ้หลวงจีนสารเลวอู้หมิงก่อความวุ่นวายไปทั่ว ทำลายชื่อเสียงแก แทบจะทำลายความดีของแก ฉันยอมรับผิดเรื่องนี้ ถ้าแกไม่พอใจก็ต่อยฉันเถอะ…”
ฟางเจิ้งมองตาแก่หัวแข็งตรงหน้าแล้วพลันยิ้ม เขาสนิทกับเฉินจินไม่มาก แต่ก็รู้นิสัยตาแก่หัวแข็งนี่ ทั้งหัวแข็งและมีความโลภในเงินทองกับชื่อเสียง ไม่อย่างนั้นตอนนั้นคงไม่โยนจอบทิ้งแล้วตามกระแสน้ำลงทะเลไป ตอนที่ไม่ประสบความสำเร็จ เป็นตายยังไงก็ไม่ยอมกลับหมู่บ้าน จนกระทั่งสำเร็จอายุก็มากแล้วถึงกลับมา
อีกอย่างเฉินจินมีชื่อเสียงเรื่องตีให้ตายยังไงก็ไม่ยอมรับผิด ฟ้าผิด ดินผิด แต่เขาไม่มีผิด ดังนั้นเลยเกิดความขัดแย้งหลายครั้ง
ฟางเจิ้งไม่คาดคิดเลยว่าเฉินจินจะมาสำนึกผิดกับเขาเอง นี่เป็นครั้งแรกที่เป็นประวัติการณ์จริงๆ เลยยังติดๆ ขัดๆ อยู่บ้างเป
