ไม่อย่างนั้นด้วยความเคยชินของทุกคน แม้ธูปดอกแรกจะดี แต่ก็ไม่จำเป็นต้องแย่งกัน ถึงยังไงปีก่อนๆ ก็ไม่ได้มีคนไปแย่งธูปดอกแรกที่วัดผาแดงเยอะขนาดนี้ ส่วนใหญ่จะจุดประทัดที่บ้าน กินเกี๊ยว ดูงานราตรีสังสรรค์ร่วมกันวันปีใหม่
ในเมื่อรู้เจตนาของทุกคนที่มาแล้ว ฟางเจิ้งเลยต้องจัดการให้เรียบร้อย เขาประนมสองมือสวดไปบทหนึ่ง “อมิตาพุทธ พวกโยม ทุกคนไม่ต้องแย่งกัน เรื่องธูปดอกแรกไม่มีอยู่จริงหรอก วัดไหนๆ ก็ไม่มีประกาศเรื่องธูปดอกแรก ธูปดอกแรกที่ว่าเป็นเพียงสิ่งที่ทุกคนสร้างขึ้น มันไม่ได้มีความหมายยิ่งใหญ่นักหรอก
ถ้าจะพูดถึงธูปดอกแรกจริงๆ ธูปดอกแรกที่พวกเราคิดคือธูปดอกแรกในปีใหม่ของทุกคน ธูปนี้จะไม่เปลี่ยนไปเพราะจุดเป็นคนที่สอง สามหรือจุดคนสุดท้าย มันยังคงเป็นธูปของโยม
แค่มีความจริงใจก็จะสัมฤทธิผล แย่งที่หนึ่งกันไม่มีความหมายมากนักหรอก แค่จริงใจ พุทธศาสนาย่อมปกป้องพวกโยม อวยพรให้พวกโยม”
ทุกคนได้ยินดังนั้นก็มองหน้ากัน มีคำพูดแบบนี้ด้วย?
ตอนนี้เอง ชาวบ้านคนหนึ่งพูดขึ้น “หลวงพี่ฟางเจิ้ง ไม่ใช่มั้ง? หลวงพี่อู้หมิงบอกว่าธูปดอกแรกสำคัญมาก”
“ใช่ๆ หลวงพี่อู้หมิงบอกว่าถ้าแย่งธูปดอกแรกในปีใหม่ได้จะเป็นบุญกุศลครั้งใหญ่ ปกป้องให้ปลอดภัยและร่ำรวย!”
“หลวงพี่อู้หมิงเคยพูดไว้จริงๆ เมื่อกี้ยังพูดเรื่องบุญกุศลของธูปดอกแรกอยู่เลย”
พอได้ยินดังนั้นมีหลายคนมองอู้หมิง อู้หมิงร้องทุกข์ในใจ ไม่นึกเลยว่าจะถูกขายเร็วขนาดนี้ แน่