กูลนักเขียนพู่กันจีน ภายใต้การถูกหล่อหลอมโดยสภาพแวดล้อมตั้งแต่เล็ก คนธรรมดาจึงเทียบความรักต่อศิลปะพู่กันจีนกับเธอไม่ได้!
เธอเป็นนักเขียนพู่กันจีนอันดับหนึ่งในชั้นเรียนและโรงเรียนมาตั้งแต่เด็ก ได้ใบรับรองมาทุกใบ ได้รับการยอมรับจากทุกที่ ประหนึ่งดาราในอนาคตวงการศิลปะพู่กันจีน! เธอใฝ่ฝันมาตลอดเวลาจะต้องเป็นไต้ซือศิลปะพู่กันจีนระดับประเทศให้ได้!
เธอที่ได้รับการยอมรับท้าประลองกับนักเขียนพู่กันจีนอายุเดียวกันมาตลอด ไม่คิดว่าจะมีคนสู้กับเธอได้! ทว่าพอได้เห็นอักษรของฟางเจิ้งแล้วก็รู้เลยว่าอักษรของเธอเป็นเรื่องตลก!
อายุเท่ากันทำไมเขาถึงประสบความสำเร็จขนาดนี้? เห็นๆ อยู่ว่าเป็นเณร ทำไมหัวเราะแล้วถึงเปล่งแสงสว่างจ้าขนาดนั้น จะทำอะไรก็ทำให้คนรู้สึกสบายไปหมด?
พูดตามหลักแล้ว เธอควรจะมองคนที่กดอยู่เหนือเธอทุกด้านเป็นศัตรูถึงจะถูก ทว่าพออยู่ต่อหน้าฟางเจิ้ง เธอกลับเกิดความเลื่อมใส…นี่ทำให้เธอตกใจ! คิดว่าควรจะเกิดความรู้สึกนี้กับบิดาถึงจะถูก…
“อัจฉริยะจริงๆ แต่ไม่เคยเห็นเขาเขียนอักษรด้วยตัวเองมาก่อน ฉันยังไม่ยอมรับหรอก! ไป ไปดูกัน!” หลิวซูชิงอยากรู้อยากเห็นมากว่าเณรจะเขียนอักษรแบบนี้ได้จริงๆ หรือ?
แต่ตอนนี้เองภายใต้การช่วยงานของทุกคน โต๊ะจึงวางเรียบร้อย ปูด้วยกระดาษสีแดงไว้เขียนคำกลอน ซุนก้วนอิงถึงกับบดหมึกให้ฟางเจิ้งด้วยตัวเอง
หวังโอ้วกุ้ยหยิบสมุดเล็กวางไว้ตรงหน้าฟางเจิ้ง “ทุกคนอยากได้คำกลอนแบบไหนก
