ยไม่ได้ เขาไม่มีค้อน ตะปูและแผ่นไม้ เลยสร้างรังเล็กสวยๆ ให้กระรอกน้อยไม่ได้ ทว่าในเมื่อเจ้านี่อาศัยในโพรง ใช้กระป๋องแทนก็น่าจะไม่เป็นอะไร
เพียงแต่ว่าทำไมพอเจ้าตัวเล็กเห็นบ้านใหม่แล้วถึงถลึงตามองเขา ไม่เห็นจะต้องจ้องแบบนั้นเลยนี่? ฟางเจิ้งตบป้าบเข้าที่หัวพลันนึกขึ้นได้ หยิบมาผิด นี่ไม่ใช่กระถางดอกไม้ แต่เป็นที่รองปัสสาวะ…นานมากแล้วก็แทบจะลืมไป ตอนที่หาของเห็นมันคุ้นตาเลยเอามาใช้
ทว่าฟางเจิ้งจะไม่พูดออกไปอย่างเด็ดขาด ไม่อย่างนั้นกระรอกจะต้องข่วนหัวโล้นเขาแน่ๆ
แต่ว่าเขาก็เปลี่ยนกระถางดอกไม้ที่ใหญ่กว่าสวยกว่าให้กระรอก เจ้าตัวน้อยถึงมุดเข้าไปอย่างพอใจ จากนั้นมากระโดดบนบ่าเขา ถ้าไม่ใช่ว่าเขาหัวโล้นลื่นเกินไป เดาว่าคงมากระโดดบนหัว
เป็นครั้งแรกที่เขารู้สึกว่าหัวโล้นของตนมีประโยชน์…
หลังจัดการบ้านเสร็จก็เขียนคำกลอนคู่!
เขาฉีกกระดาษสีแดงขนาดเท่านิ้วโป้งเล็กสองชิ้น ใช้พู่กันเขียนอักษรไปแถวหนึ่งอย่างชัดเจนบนกระดาษแคบเล็ก ก็ยังคงใช้อักษรพุทธองค์มังกร อักษรยิ่งใหญ่มีพลัง มีกลิ่นอายนักบวชครบสิบส่วน
คำกลอนบน มนุษย์ชอบโลกรุ่งเรือง
คำกลอนล่าง หนูทำนายปีที่ผลเก็บเกี่ยวดี
คำกลอนขวาง บ้านมีกระรอก
เจ้าตัวเล็กอ่านไม่เข้าใจ แต่ก็มีความสุขมาก
หมาป่าเดียวดายเห็นดังนั้นก็ไม่ยินดีนัก อยากจะได้คำกลอนคู่บ้าง
หมาป่าเดียวดายมาเร็ว ฟางเจิ้งใช้ไม้เก่าสร้างรังหมาป่าให้มัน ดังนั้นจึงไม่ต้องเปลืองแรงสร้างรังให้มันอีก
