ดขาด แต่กลับแสดงสีหน้าเรียบนิ่งราวกับกำลังตั้งใจฟัง…
“ติ๊ง! ประกาศภารกิจที่สี่ คือมีชื่อเสียงเล็กน้อย ชื่อเสียงดังห้าสิบเปอร์เซ็นต์ในระดับท้องถิ่น แถมยังมั่นคง! ตอนนี้มีชื่อเสียงยี่สิบเปอร์เซ็นต์ เมื่อภารกิจสำเร็จจะสุ่มรางวัลหนึ่งชิ้น”
“เอ่อ ระบบ ก่อนหน้านี้ไม่ใช่ว่ามีชื่อเสียงเล็กน้อยแล้วเหรอ? ทำไมถึงมีภารกิจแบบนี้อีก?” ถ้าฟางเจิ้งจำไม่ผิด การประลองศิลปะพู่กันจีนทำให้เขามีชื่อเสียงเล็กน้อยแล้วนี่
“ครั้งก่อนแค่ชั่วคราว แต่ผ่านไปนานขนาดนี้ วัดเอกดรรชนีถูกลืมไปแล้ว ถ้านายไม่คิดหาวิธี ชื่อเสียงยี่สิบเปอร์เซ็นต์ที่ว่าไม่ยั่งยืนหรอกนะ ชื่อเสียงห้าสิบเปอร์เซ็นต์แค่เริ่มต้น ความยั่งยืนต่างหากที่ยากที่สุด สู้ๆ ฉันเชียร์นายอยู่”
“เหอะๆ นายเชียร์ฉัน แต่ฉันไม่อยากจะเชียร์ตัวเองเลย หรือว่าจะหาคนมาประลองดี? ช่างเถอะ ยุ่งยากไป! อยากทำอะไรก็ทำดีกว่า ปล่อยให้เป็นไปตามธรรมชาติ” ฟางเจิ้งส่ายหน้า ชี้เกียจจะคิดแล้ว
พูดจบก็เก็บข้าวของ เล่นกับหมาป่าแล้วกลับเข้าไปในวัด อาบน้ำ แต่กลับมีคนนอนไม่หลับ นั่นคือเฉินจิน!
“ฮ่าๆ…”
“ทำไมร้อนแบบนี้!”
“ฉันก็ร้อน! แต่สบายนะ รู้สึกมีแรง แค่นอนไม่หลับ!”
“ข้อต่อกระดูกฉันร้อน”
“กระดูกสันหลังฉันร้อน…”
“ฉันร้อนตรงหน้าอก…”
“ฉันร้อนปอด…”
……………
พอได้ยินเสียงข้างนอก เฉินจินพลิกตัวไปมานอนไม่หลับ สุดท้ายลุกขึ้นด่าไป “ดึกดื่นป่านนี้แล้วทำไมพวกแกยังไม่นอน? กินโจ๊กล่าปาแค่ชามสองชามอ
