ตอนที่ 208 วิหคทมิฬกินอีกาสวรรค์ เปลวธูปศรัทธาผลิบานหวังหลงยิ่งคิดยิ่งขมขื่น เขายกไหสุราขึ้นดื่มรวดเดียวจนหมด จากนั้นหยิบกระบี่บนโต๊ะ ลุกขึ้นยืนแล้วเดินออกไป เมื่อออกมานอกโรงเตี๊ยม ถนนกลับร้างไร้ผู้คน บรรยากาศเหงาหงอย เขาหันกลับไปมองแสงเพลิงที่ขอบฟ้าด้วยแววตาแน่วแน่ คราวนี้ เขาไม่คิดจะหลีกหนีอีกแล้ว
“ไอ้สัตว์เดรัจฉาน หวังหลงคนนี้มาแล้ว!”
หวังหลงรีบรุดออกไป มุ่งหน้าสู่จุดหมาย ตั้งใจตายใต้เงื้อมเท้าอีกาสวรรค์ เขาใช้เวลาแปดวันในการเดินทาง แผ่นดินนี้ช่างกว้างใหญ่เหลือเกิน โชคดีที่อีกาสวรรค์เลือกบินไปยังสถานที่ที่มีผู้คน เขาจึงไม่ต้องไล่ตามให้เหนื่อยจนเกินไป
เขายืนอยู่บนหน้าผาสูง พลางหอบหายใจหนัก จ้องมองเมืองใหญ่ที่กำลังมอดไหม้อยู่เบื้องล่าง ความโกรธพลุ่งพล่านในใจ เขาได้ยินเสียงร้องไห้ของชาวบ้านในเมือง และเห็นเหล่าผู้กล้าที่บุกเข้าไปสู้กับอีกาสวรรค์ทีละคน แม้จะถูกเพลิงเผาไหม้กายก็ยังไม่ยอมถอย อีกาสวรรค์บินวนอยู่เหนือเมือง ส่งเสียงร้องดังอย่างเบิกบาน หวังหลงสัมผัสได้ถึงความสุขจากเสียงร้องของมัน
“เจ้าสัตว์เดรัจฉานนี่!”
หวังหลงเดือดจัด เขากำลังจะกระโดดลงจากหน้าผา แต่ทันใดนั้นเขาก็เห็นบางสิ่ง เขาถึงกับเบิกตาโพลงด้วยความตกใจ เพียงเห็นทะเลเมฆเหนืออีกาสวรรค์พลันแยกออก เผยให้เห็นกรงเล็บขนาดมหึมาสองข้างพุ่งลงมาจับปีกอีกาสวรรค์ไว้ เมื่ออยู่ต่อหน้ากรงเล็บคู่นั้น อีกาสวรรค์ดูเล็กจ้อยราวกับลูกไก่ในอ
