ุ้งเล็บของนกอินทรี
ตูม!
เสียงลมกรรโชกอย่างรุนแรงดังขึ้น พัดกระจายเมฆดำบนท้องฟ้า แสงอาทิตย์สาดส่องลงมา หวังหลงยกแขนขึ้นบังหน้าผากหรี่ตามอง ภาพที่เขาเห็นนั้นกลายเป็นความทรงจำที่ไม่มีวันลืม นกดำขนาดมหึมา ขนปีกกว้างใหญ่เกินหมื่นจั้งปรากฏขึ้นเบื้องหน้า วิหคตัวนี้มีลำคอเรียวยาว หัวคล้ายกับนกนางแอ่น ลำตัวเหมือนห่าน และหางที่คลี่ออกเป็นพัด มันมีกรงเล็บสีขาวยาวใหญ่ ร่างกายปกคลุมด้วยขนสีดำเป็นมัน สะท้อนแสงอาทิตย์แวววาว และแฝงไว้ด้วยแสงสีม่วงจางๆ
อีกาสวรรค์ส่งเสียงร้องกรีดก้อง ดิ้นรนอย่างบ้าคลั่ง แต่ก็ไม่อาจสลัดให้หลุดจากกรงเล็บอันมหึมาของวิหคดำยักษ์ได้ ภาพนั้นดูราวกับเหยี่ยวจับนกเล็ก สร้างความตกตะลึงให้ชาวบ้านที่มีชีวิตในเมือง และเหล่านักยุทธ์ที่ลอยอยู่กลางอากาศต่างก็ประหลาดใจเช่นกัน พวกเขาลืมแม้แต่ความเจ็บปวดจากบาดแผลของตน ได้แต่จ้องมองเหตุการณ์อันน่าตื่นตระหนกบนฟากฟ้าอย่างโง่งม
อีกาสวรรค์แหงนหน้าพ่นเพลิงร้อนระอุราวกับสายน้ำไหลลงมายังนกดำยักษ์ ทว่ากลับไม่อาจสร้างความเสียหายใดๆ เลย
“นั่นคืออะไร”“เป็นวิหคทมิฬ…เป็นสัตว์เทพวิหคทมิฬในตำนาน สวรรค์ส่งวิหคทมิฬมาช่วยพวกเราแล้ว!”“พวกเรารอดแล้วหรือ”“อย่าประมาทไป บางทีมันอาจแค่ล่าพวกสัตว์ปีศาจนั่น และไม่ได้คิดจะปล่อยพวกเราก็เป็นได้!”“สวรรค์ นั่นมันอะไรกัน ทำไมโลกถึงมีปีศาจยักษ์เช่นนั้นได้?”“มันไม่ใช่ปีศาจ มันมาช่วยพวกเรา!”
ทั้งเมืองเกิดความตื่นเต้น ไม่
