ี้มาลงสนามจริงเลยทำอะไรไม่ถูก แต่พอตรึกตรองว่าคนที่มาเป็นชาวบ้านจึงผ่อนคลายลงเยอะ
วางพระพุทธรูปให้ดี จากนั้นให้กระรอกอยู่ข้างๆ พระพุทธรูป “ดูของพวกนี้ให้ดีนะ อีกเดี๋ยวโจ๊กจะเสร็จแล้ว มีของนายชามใหญ่เลย! กินให้อิ่ม! ถ้าไม่อย่างนั้นต้องอดนะ”
กระรอกแบกกระบวยเล็กที่ใส่น้ำขึ้น ทำท่าทางเหมือนว่าฉันคือนักรบ ตบหน้าอกดังปึกๆ สื่อว่าให้ผู้บัญชาการวางใจได้
ฟางเจิ้งหัวเราะเบาๆ เคาะกระรอกไปทีหนึ่ง ก่อนให้หมาป่าเดียวดายแบกฟืนมา เขาหยิบมือถือออกมาถ่ายรูปหลายรูป ถือว่าเก็บไว้เป็นที่ระลึก
ตอนนี้เองมีเสียงคนดังแว่วมาไกลๆ จากนั้นกลุ่มคนปรากฎขึ้นในสายตา ฟางเจิ้งเห็นดังนั้นก็สูดลมหายใจเข้าลึก ระงับความตื่นเต้นในใจ ประนมสองมือกล่าวเบาๆ “หลวงตาหนึ่งนิ้ว ความปรารถนาของท่านเป็นจริงแล้วนะ แต่นี่แค่เริ่มต้น จากนี้ผมจะต้องจัดพิธีสรงน้ำพระครั้งใหญ่ที่แท้จริงอย่างแน่นอน! ให้ท่านได้มีความสุขไปด้วยกัน!”
………………
