อาจจะไม่พอ!
ขณะที่ฟางเจิ้งกำลังขลาดกลัวอยู่นั้น…
“ติ๊ง! ในวันสำคัญทางพุทธศาสนา ระบบจะมอบวัตถุดิบให้ด้วย ให้สูตรลับกัลป์วิธีทำโจ๊กเจ็ดสิ่งเลอค่าห้ารสชาติให้ด้วย วัตถุดิบทั้งหมดคัดสรรใต้ภูเขาคุณหลุน ปลูกโดยพระอรหันต์! ดังนั้นนายไม่ต้องกังวลปัญหาเรื่องวัตถุดิบโจ๊กล่าปา ที่นายควรกังวลคือวันนั้นจะมีคนมารึเปล่าเถอะ”
ฟางเจิ้งได้ยินแบบนั้นก็แทบจะร้องไห้ กล่าวในใจ “ระบบ มีน้ำใจจริงๆ! รอฉันสึกก่อนจะให้ผู้หญิงนายสักคน!”
ระบบ “@+#…”
มีระบบหนุนหลังแล้วฟางเจิ้งจะกลัวอะไรอีก พลันร่ำรวยขึ้นมาในฉับพลัน แต่ไม่แสดงออกทางสีหน้า ยังคงทำท่าทีสูงส่งและลึกลับ ยิ้มตอบ “โยมไม่ต้องกังวล อาตมามีวิธี”
“เอ่อ จริงหรือเล่นเนี่ย?! ได้! ฉันสนับสนุนท่าน! แต่ว่าฉันคนเดียวไม่มีทางไหว กลับไปแล้วเดี๋ยวจะเรียกหยางผิงกับเมียมาช่วย คอยดูนะถ้าใครว่างจะลากมาให้หมดเลย!” หยางหวาเห็นว่าฟางเจิ้งจริงจังจึงตื่นเต้นดีใจใหญ่
ฟางเจิ้งได้ยินแบบนั้นก็ตรึกตรองในใจ วัตถุดิบอาหารเตรียมพร้อมเรียบร้อย แค่สอนวิธีหุงข้าวแล้วตนก็ว่างไม่ใช่เหรอ? ฟางเจิ้งที่มะเร็งขี้เกียจกำเริบจึงพยักหน้าทันที
แต่ว่า…
“ติ๊ง! นายจะต้องทำพิธีสรงน้ำพระ แจกจ่ายโจ๊กล่าปา นายต้องเป็นคนทำโจ๊กล่าปาเองถึงจะมีความหมาย” ระบบกล่าว
ฟางเจิ้งมองค้อน “พี่ใหญ่ นายรู้ไหมว่าถึงตอนนั้นแล้วจะมีคนมาเท่าไร? ถ้ามากันหลายร้อยคนนายมั่นใจนะว่าจะหุงข้าวไม่ได้ตุ๋นฉัน? ถ้าฉันเหนื่อยตาย นายก็
