แล้ว นี่เป็นวันที่พระพุทธเจ้าตรัสรู้ใต้ต้นโพธิ์ ดังนั้นทุกวันในโลกจะร่วมเฉลิมฉลองกัน!
แต่วันวิสาขบูชาจะขาดไม่ได้เลยคือนอกจากสรงน้ำพระแล้ว จะมีการเชิญทุกคนมากินโจ๊กล่าปา ทุกคนเรียกกันว่าโจ๊กล่าปา[2] แต่ทางพุทธศาสนาเรียกว่าโจ๊กเจ็ดสิ่งเลอค่าห้ารสชาติ
ต่อมาพุทธศาสนาส่งผลถึงทางโลก เลยมีประเพณีกินโจ๊กล่าปาในเทศกาลล่าปาวันนี้
แต่วัดเอกดรรชนีเป็นวัดเล็ก เมื่อก่อนวันนี้จะกินข้าวยังลำบาก แน่นอนว่าไม่มีทางจัดพิธีสรงน้ำพระได้ หลายปีมานี้หลวงจีนหนึ่งนิ้วไม่เคยจัดพิธีสรงน้ำพระมาก่อน แต่ทุกครั้งในวันนี้จะพึมพำว่า ‘ถ้าสักวันหนึ่งวัดเอกดรรชนีจัดพิธีสรงน้ำพระสักครั้งก็คงจะดี…เฮ้อ…’
พอนึกถึงเสียงถอนหายใจยาวของหลวงจีนหนึ่งนิ้ว ฟางเจิ้งก็ไม่คิดอะไรอีก “เทศกาลล่าปาในปีนี้อาตมาจะไม่แจกจ่ายแค่โจ๊กล่าปา แต่จะจัดพิธีสรงน้ำพระด้วย ชะล้างจิตใจร่วมกับปุถุชน ทำให้ร่างกายบริสุทธิ์!”
“อะไรนะ? ท่านจะจัดพิธีสรงน้ำพระ? คือ…เหมือนว่าท่านจะไม่เคยจัดสักครั้งเลยนี่?” หยางหวาถลึงตามองฟางเจิ้ง
ฟางเจิ้งยิ้ม “แน่นอนว่าอาตมาไม่เคยจัด แต่ไม่เคยกินเนื้อหมู จะไม่เคยเห็นหมูวิ่งหรือ? พิธีสรงน้ำพระไม่ได้ยากอะไร”
“ฟะ…ฟางเจิ้ง รู้เหรอว่าแจกโจ๊กล่าปาต้องใช้เงินเท่าไหร่?” หยางหวาถาม
ฟางเจิ้งได้ยินดังนั้นก็ตะลึงงัน! เกือบลืมไปเลย นี่ไม่ได้จัดกันฟรีๆ การแจกโจ๊กล่าปาถ้ามากันสองสามคนไม่เป็นไร แต่ถ้ามากันเป็นสิบเป็นร้อยเขาคำนวณแล้วว่าเงิน
