ฟางเจิ้งไม่ใช่คนปัญญาอ่อน เข้าอินเทอร์เน็ตตลอด เร็วๆ นี้มีการถกเถียงกันเรื่องปัญหาภาวะสุขภาพพร่องอย่างร้อนแรง เขาย่อมรู้ว่าหลี่เฟิ่งเซียนโกหก เพียงแต่แสร้งโง่เท่านั้น เขาอยากรู้ว่าผู้หญิงคนนี้จะทำอะไรกันแน่
ฟางเจิ้งถาม “เอ่อ ขอถามหน่อย แล้วภาวะสุขภาพพร่องของอาตมาหลักๆ แล้วไปทางด้านไหน? แล้วควรทำยังไง?”
“หลักๆ ของท่านคือมีธาตุไฟล้น ต้องจัดการธาตุไฟออก” หลี่เฟิ่งเซียนตอบอย่างเคร่งขรึม เพียงแต่ดวงตาใกล้จะมีไฟลุกโชน
ฟางเจิ้งมึนงง ธาตุไฟล้น? นี่มันเรื่องอะไรกัน?
หลี่เฟิ่งเซียนเลียนแบบท่าทางของปรมาจารย์หมอดูทันที ทำหน้าตาเหมือนผู้สูงส่งมากความสามารถ “เณร ฉันขอถามหน่อยนะคะ ตอนตื่นนอนตอนเช้ารู้สึกร้อนที่ช่องท้องจนทรมานมากรึเปล่า?”
ฟางเจิ้งหน้าแดง พยักหน้ารับเบาๆ
‘เฮ้ย! เณรนี่หน้าแดงด้วย! ฮ่าๆ…ผิวขาวแบบนี้ พอแดงแล้วเหมือนกับแอปเปิลเลย เป็นผู้ชายซิงจริงๆ ด้วย’ หลี่เฟิ่งเซียนยิ้มเบิกบานในใจ ยิ่งมองฟางเจิ้งก็ยิ่งรู้สึกว่าสนุกและน่ารัก เลยถามต่อว่า “ถูกแล้ว ธาตุไฟล้นมักจะระบายไม่ได้ พอสั่งสมนานเข้าย่อมเป็นทุกข์อยู่แล้ว เณร ให้ฉันรักษาให้เอาไหม?”
ฟางเจิ้งไม่ใช่คนโง่ พอได้ยินดังนั้นก็เข้าใจ! เดิมทีคิดว่าเจอสีกาคนหนึ่ง แต่ที่ไหนได้มาเจอกับนักยั่วสวาทญาติหมาป่าเดียวดาย!
ฟางเจิ้งคิดในใจ ‘ผู้หญิงสวยๆ ไว้ใจไม่ได้จริงๆ ด้วย จากนี้ต้องหาผู้หญิงบ้านใกล้เรือนเคียงมาแต่งงานด้วยแล้ว จะได้ใจสงบลง…’ แต่ปากกลั
