ให้ฉันหนักขึ้นนะ เอาหลวงจีนนั่นลงให้ได้ เข้าใจไหม? อย่างแย่ที่สุดต้องให้เขาเผยธาตุแท้ลงมือขย้ำเธอ จากนั้นส่งบันทึกเสียงทั้งหมดมาให้ฉัน ถ้าเป็นวิดีโอจะดีที่สุด แค่จัดการให้เรียบร้อยเธอจะได้เงินอีกเยอะ” เฉินจิ้งกล่าว
ผู้หญิงตอบ “วางใจเถอะเถ้าแก่ คนอื่นน่ะไม่ว่า แต่แค่เณรคนเดียว ฉันหลี่เฟิ่งเซียนกล้ารับประกันว่าเสร็จงานภายในสามวัน! พี่รอข่าวดีได้เลย”
“ดี ฉันจะรอข่าวดีจากเธอ! แต่ว่าเธอจำไว้นะว่าวันนี้ฉันไม่เคยพบเธอ” พูดจบเฉินจิ้งก็จากไปอย่างรวดเร็ว
หลี่เฟิ่งเซียนมองแผ่นหลังของเฉินจิ้งพลางเบะปาก “เล่นอะไรกัน ใส่ร้ายกระทั่งหลวงจีน…ช่างเถอะ ตอนนี้ไปให้หลวงจีนนั่นเบิกเนตรดีกว่า อืม…หลวงจีน หลวงจีนน้อยที่บริสุทธิ์ รสชาติน่าจะไม่เลวเลยมั้ง”
พูดจบ หลี่เฟิ่งเซียนเดินออกจากตรอกแล้วขึ้นรถแท็กซี่กลับบ้านไป
วันต่อมา ยามฟ้าสว่าง มีแขกมาเยือนที่วัดของฟางเจิ้ง เป็นชาวบ้านหมู่บ้านข้างๆ ฟางเจิ้งคุ้นตาแต่ไม่รู้ชื่อ
อีกฝ่ายเป็นผู้ชายร่างกายกำยำ หอบหายใจเหมือนรีบร้อนมาก ทักทายฟางเจิ้งก่อนวิ่งเข้าไปจุดธูปไหว้พระ จากนั้นลงเขาไปโดยไม่หันมามอง
……………
