่าคุยกันแล้วไงว่าจะปกปิดบัญชีให้ฉันไง? อ๊าก…” พั่งจื่อร้องโหยหวน ตอนที่ถูกจับเข้ามาก็ไม่เห็นว่าเขาจะเป็นอะไร แต่ตอนนี้เสียใจจริงๆ แล้ว
ขณะเดียวกัน ในหอพักมหาวิทยาลัยจี๋หลิน ฟางอวิ๋นจิ้งยิ้มพูดว่า “หม่าเจวียน พ่อเธอเก่งจริงๆ นะ ช่วยไต้ซือแก้ปัญหาได้ขนาดนี้เลย!”
หม่าเจวียนทำเสียงหึๆ “แน่นอนอยู่แล้ว! แต่ไม่เห็นพ่อฉันทำอะไรเลย! ส่วนฉันนี่สิหนังปากแทบฉีกอยู่แล้ว พ่อฉันส่งคนไปตรวจสอบหมู่บ้านเอกดรรชนี อำเภอซงอู่ เมืองเฮยซาน จนมั่นใจว่าไม่มีหมาป่าทำร้ายคนจริงๆ ถึงกล้าช่วยหรอก ไม่อย่างนั้นเธอคิดหรอว่าคนที่เหมือนเปาบุ้นจิ้นแบบนั้นจะยอมช่วย?”
“เอาล่ะ พ่อเธอก็ยุติธรรมเที่ยงตรงแหละ หม่าเจวียน เรื่องนี้ให้ฉันช่วยเธอให้ได้ความดีความชอบเอาไหม?” ฟางอวิ๋นจิ้งถามยิ้มๆ
หม่าเจวียนรีบส่ายหน้า “อย่าเลย! ไต้ซือช่วยชีวิตฉันไว้ นี่ก็ถือว่าทดแทนกันไป อืม ถ้าใช้คำทางพุทธศาสนาก็เรียกว่าผลกรรม!”
“ว้าว พี่หม่าพูดคำว่ากรรมได้ด้วย?” ฟางอวิ๋นจิ้งหัวเราะอีก
“กล้าหัวเราะฉันเหรอ มาให้จับซะดีๆ!” หม่าเจวียนกระโจนไปหาฟางอวิ๋นจิ้ง สองคนจึงล้มกลิ้งไปด้วยกัน
ฟางเจิ้งไม่รู้สิ่งที่เฉินจิ้งพบเจอ ไม่รู้ว่าหม่าเจวียนลงมือช่วยเหลือ เรื่องของเขาถึงผ่านไปได้ง่ายๆ แถมยังคิดว่าแก้ปัญหาได้ด้วยตัวเองอีก ส่วนตอนนี้เขากำลังนับเงินอย่างเบิกบานใจ ดูเงินในบัญชีธนาคารตัวเองทุกวัน แม้แต่ฝันยังตื่นขึ้นมายิ้ม!
“มีเงินแล้วรู้สึกดีจริงๆ ไม่ต้องกั
