พูดอะไร
ฟางเจิ้งก็ไม่ใช่ว่าไม่เข้าใจการเขียนศิลปะพู่กันจีนเสียทีเดียว พอเห็นดังนั้นก็รู้สึกหนาวในใจ ‘การประลองเล็กๆ แบบนี้คนพวกนี้ยังไม่ยุติธรรมอีก มีจิตใจกันแบบนี้ ถ้ามีปรมาจารย์ด้วยก็แปลกน่าดู มิน่าล่ะจีนถึงไม่มีปรมาจารย์ เพราะจิตใจป่วยแบบนี้เอง!’
แต่ฟางเจิ้งก็ไม่ได้รับผลกระทบอะไร ไม่มีได้มีเสียย่อมไม่มีแรงกดดัน เขายืนอยู่ตรงนั้นอย่างสงบนิ่ง รอคอยให้การประลองเริ่มขึ้น
เขาสวมจีวรขาวจันทร์ พูดได้ว่าช่วยขยายสภาพจิตใจและบุคลิกของเขาได้ดี จิตใจเขาสงบนิ่ง ยืนอยู่ตรงนั้นพลางแผ่รัศมีที่ต่างกับโอวหยางหวาไจอย่างชัดเจน!
โอวหยางหวาไจก็เผยความแกร่งกล้าออกมาเหมือนกัน ส่วนฟางเจิ้งนิ่งสงบและเที่ยงธรรม ทุกคนที่มองเขาจะจิตใจสงบโดยไม่รู้ตัว เกิดความสบายและสงบจากใจจริง
………………………………………….…..
