าว่าซ่งเอ้อโก่ว ตอนนี้ไม่มีใครเรียกแล้ว เอาแต่เรียกกันว่าเหล่าซ่ง
ซ่งเอ้อโก่วเห็นการเปลี่ยนแปลงเช่นกัน แววตาทุกคนที่มองเขาก่อนหน้านี้มีการดูถูก ตอนนี้ทุกคนมองเขาด้วยความชื่นชมจากใจจริง แทบทุกวันจะมีคนเรียกเขาไปกินข้าวดื่มสุรา แม้แต่ภรรยาเขายังเร่าร้อนกับเขาขึ้นมาก ลูกๆ ยังเขียนบทความอีกว่าคุณพ่อไอดอลของฉัน
นี่ทำให้ซ่งเอ้อโก่วดีใจมาก พบว่าหลังทำความดีก็ยิ่งคุมไม่อยู่ กระทั่งเสพติดเล็กน้อย
เมื่อเขาขยันขันแข็งก็มีเรื่องดีมาหาถึงบ้าน ช่วยคนอื่นก็จะได้บุหรี่หรือสุราอะไรพวกนี้บ่อยๆ คุณภาพชีวิตสูงขึ้นมาก ดังนั้นซ่งเอ้อโก่วเลยขอบคุณฟางเจิ้งจากใจจริง ไม่ใช่แค่ให้เขาพ้นจากคุก แต่ยังได้เป็นคนใหม่! ดังนั้นแล้วพอได้ยินว่าพวกโอวหยางหวาไจมาหาเรื่องฟางเจิ้ง เจ้านี่ไม่สนว่าคุณจะสวยไหม แต่ไล่ให้ไปทางตะวันตกทันที
ในรถพวกโอวหยางหวาไจ
“หวาไจ คุณมั่นใจในการประลองครั้งนี้ไหมคะ?” ภรรยาโอวหยางหวาไจชุยจิ่นถามอย่างกังวล
โอวหยางหวาไจหัวเราะเสียงดัง “ก็แค่เณรไม่มีความรู้เท่านั้น ต้องชนะอยู่แล้ว ที่สำคัญคือจะชนะอย่างสวยงามด้วย เอาล่ะ วันนี้ทุกคนสบายๆ เถอะ คิดซะว่าพวกเราไปเที่ยวแล้วกัน!”
“ใช่ๆๆ ไปเที่ยว!” โอวหยางเฟิงหวาลูกสาวโอวหยางหวาไจยิ้ม
ชุยจิ่นส่ายหน้าอย่างจำใจ “พวกคุณนี่ เฮ้อ อีกฝ่ายเป็นแค่เณรในวัด คุณทำกับเขาเกินไปรึเปล่า?”
โอวหยางเฟิงหวาหัวเราะหึๆ “เรื่องนี้จะโทษพ่อไม่ได้ ต้องโทษอู๋ฉางสี่นั่น! แล้วก็เณรน
