ั่นด้วย อยากมีชื่อเสียงจนบ้า เอาของปลอมมาหลอกคนอื่น! เหมือนว่าหลวงจีนนั่นจะอายุไม่ต่างกับหนูมากด้วย ต่อให้ฝึกอักษรตั้งแต่ในท้องแม่จะมีความสามารถแค่ไหนกัน? หนูเคยเห็นอักษรบนหิมะมาแล้ว เขาไม่มีทางเป็นคนเขียน! วันนี้พวกเราไม่ได้มาประลอง แต่มาเปิดโปง! ทำลายไอ้คนโกหก ทุกคนต้องรับผิดชอบ!”
“เอาเถอะๆ แม่พูดทีเดียว ลูกรัวไม่หยุดเลย หวาไจ คุณขับช้าลงหน่อย ทางหมู่บ้านมันแคบ” ชุยจิ่นยิ้ม
“รู้แล้ว ขับรถชั่วโมงหนึ่งไม่ใกล้เลยนะ” โอวหยางหวาไจพึมพำ
พวกเจียงซงอวิ๋นข้างหลังก็งงเหมือนกัน ตอนนี้เขาเสียใจเล็กน้อยที่ไม่มีคนจากสมาคมศิลปะพู่พันจีนอำเภอเมืองซงอู่มาด้วยกัน…
แต่ตอนนี้ บนเขา ช่างกล้องของจิ่งเหยียนวิ่งขึ้นมาแล้ว ในที่สุดจิ่งเหยียนก็ได้สวมกางเกงใหม่ กางเกงหนังมีขนมิ้ง ดูแล้วดุดันขึ้นมาก
จิ่งเหยียนเงยหน้าขึ้น เธอไม่เชื่อว่าครั้งนี้ฟางเจิ้งจะขวางเธอได้!
ฟางเจิ้งเห็นดังนั้นก็ไม่ขวางและขี้คร้านจะขวาง ดูจากเวลาใกล้จะผ่านช่วงสายแล้ว พวกโอวหยางหวาไจยังไม่มา เขาตรึกตรองว่าจะไปเตรียมข้าวกินดีไหม
ขณะพึมพำ พั่งจื่อกับโหวจื่อแบกน้ำขึ้นมาแล้ว สองคนวิ่งเข้าไปในครัวพลางหอบหายใจแรง เทน้ำ จากนั้นลงไปอีกรอบ
เห็นสองคนนี้ตักน้ำกันเหมือนคนบ้า จิ่งเหยียนจึงมีสีหน้าแปลกใจ พูดเบาๆ ว่า “สองคนนี้บ้ารึเปล่า?”
เฉินจิ้งด่าทอไปเบาๆ “เหนื่อยให้ตายไปเลยไอ้พวกต่ำช้า!”
ตอนนี้เอง ไชฟางเดินเข้ามา “จิ่งเหยียน เรื่องนี้มันแปลกๆ นะ
