ัลแบบนี้กันนะ?
“พุทธศาสนาของเรานำพาคนให้สำเร็จอรหันต์ นำพามารให้สำเร็จอรหันต์ ไม่ใช่นำพาพุทธให้สำเร็จอรหันต์ นายคือคนข้ามฝาก ฉันก็เป็นคนข้ามฝากเหมือนกัน นายพาคนในโลกนี้ข้ามฟาก ส่วนฉันพานายข้ามฟาก”
“เอ่อ…” ฟางเจิ้งงุนงง ระบบพูดแบบนี้เขาไม่รู้ว่าควรจะตอบยังไงดี
ฟางเจิ้งถูจมูก “ปัญหาคือฉันไม่อยากเป็นหลวงจีนจริงๆ! ใจฉันเป็นแบบนี้นายยังให้ฉันเป็นไต้ซืออีกเหรอ? เป็นแล้วก็เหมือนกับของปลอม?”
“จิตใจไม่ถึงไม่มีวันได้เป็นไต้ซือ จิตใจไม่ถึงไม่มีวันสำเร็จอรหันต์ การสำเร็จอรหันต์เป็นไต้ซือไม่เกี่ยวกับพลังยุทธ์ ไม่เกี่ยวกับอภินิหาร ไม่เกี่ยวกับคนนอก แต่เกี่ยวกับจิตใจ”
“ถ้างั้นฉันก็ไม่มีวันเป็นไต้ซือได้จริงๆ?” ฟางเจิ้งเพิ่งพบว่าปัญหานี้หนักหนานัก!
“บุญกุศล บุญกุศลร้อยเท่าก็เท่ากับสำเร็จเหมือนกัน! คนอื่นต้องมีจิตใจถึงบุญกุศลถึง แต่นายต้องมีบุญกุศลมากกว่าคนอื่นร้อยเท่า”
ฟางเจิ้งถาม “เอ่อ ถามหน่อยนะ ถ้าเป็นไต้ซือต้องใช้บุญกุศลเท่าไร?”
“คนอื่นเป็นไต้ซือต้องใช้บุญกุศลหนึ่งล้าน ของนายก็ร้อยล้าน”
“แล้วตอนนี้ฉันมีบุญกุศลเท่าไร? ฉันทำความดีไปเยอะนี่?” ฟางเจิ้งถาม
“โน้มน้าวคนให้เป็นคนดีกับเติมเต็มความปรารถนาได้หนึ่งบุญกุศล ช่วยคนสองบุญกุศล ให้คนชั่วกลับใจสี่บุญกุศล นายมีทั้งหมดสิบหกบุญกุศล”
ฟางเจิ้งได้ยินดังนั้นก็หน้ามืด! เขาพยายามมานานขนาดนี้เพิ่งได้สิบหกบุญกุศล! แล้วจะถึงร้อยล้านเมื่อไร? ตอนนี้เองฟางเจิ้ง